نقد و بررسی

بزرگ شدن با چند بازی تکراری به آدم یاد می‌دهد که عمق یک بازی را با تعداد دفعاتی که دلت می‌خواهد برگردی و دوباره بازی کنی، بسنجد. وقتی Skautfold: Moonless Knight شروع شد، با یک قصر تو در تو روبه‌رو شدم که بوی راز می‌داد و دلم شش‌پنج شد. اما …

من با بازی‌های وحشتی که سلاح اصلی‌شان فضاسازی است رابطه‌ای راحت ندارم. با Resident Evil و Silent Hill بزرگ شده‌ام و ذهنم هنوز هر راهروی تاریک را با این سؤال می‌سنجد که پشت در بعدی چه چیزی برای کشتن یا کشته‌شدن منتظرم است. برای همین وقتی نشستم پای Who Are …

وقتی بازی را شروع کردم، یک کلریک بی‌خاطره بودم که در سردخانه‌ای از خواب بیدار می‌شدم و یک زامبی جلوی وسایلم را گرفته بود. ده دقیقه‌ی اول، بارها مردم و بارها دوباره تلاش کردم. اولش فکر کردم با یک مبارزه‌ی ساده طرفم، اما کلریک من آن‌قدر ضعیف بود که هر …

وقتی صحبت از بازی‌های جنگی می‌شود، همه به جنگ جهانی دوم عادت دارند؛ اما Over The Top: WWI من را به سنگرهای جنگ جهانی اول برد. وعده‌ی نبردهای عظیم، زمین کاملاً تخریب‌پذیر و هرجومرج محض کافی بود تا با کنجکاوی وارد شوم. آیا این بازی فقط یک شلوغی بی‌هدف است …

به عنوان کسی که دوران نوجوانی‌اش با دیسک‌های سولز لایک اول روی PS2 و بعدها شبیه‌سازها گذشت و سال‌ها همان سه یا چهار بازی را دوباره و دوباره تمام می‌کرد، همیشه برای یک سولز لایک جدید ذوق دارم. The Bearer & The Last Flame هم با همان تم آشنا شروع …

وقتی بچه بودم، بازی‌های ویدیویی برایم فقط سرگرمی نبودند؛ بلکه راهی بودند برای گریز از روزمرگی. در شهری که هر بازی تازه‌اش به سختی پیدا می‌شد، من و دوستانم همان چند بازی قدیمی را بارها و بارها می‌کردیم. شاید برای همین است که هنوز هم به دنبال بازی‌هایی می‌گردم که …

سال‌ها پیش، توی کافی‌نت‌های اون روزگار، با جویاستیک‌های کهنه و صفحه‌های لامپی، عاشق بازی‌های آرکید شدم. بازی‌هایی که فقط یک سکه می‌خواستن تا ساعت‌ها سرگرمت کنن. برای من، ژانر شوتم آپ همیشه یه جور معیار بود؛ یه آزمون واقعی برای مهارت، سرعت عکس‌العمل و حفظ خونسردی. وقتی شنیدم کاپیتان پاف …

بازی Service with a Shotgun تلاش می‌کند تا ترکیبی هوشمندانه از ژانر رمان بصری و شوتر گالری را ارائه دهد، اما بخش‌های مختلف آن چه به صورت جداگانه و چه به صورت کلی، با شکست روبرو می شوند. این ایده روی کاغذ واقعا جدید است، اما در عمل، از هم …

به ندرت پیش می‌آید که بازی‌ای منتشر شود که باعث شود بگویم “خب، من قبلاً چنین چیزی ندیده‌ام” اما حالا چنین احساسی را دارم. Saborus برداشتی منحصر به فرد از ژانر وحشت است، به این معنی که یک مرغ سعی می‌کند از یک کشتارگاه پر از کارکنان فرار کند که …

وقتی برای اولین بار خبر یک مترویدوانیا با قورباغهای که روی آچار بزرگ اسکیتبوردسواری میکند را شنیدم، ناخودآگاه لبخند زدم. همان ترکیب عجیب و غیرمنتظره کافی بود تا کنجکاویام برانگیخته شود؛ مخصوصاً که سالهاست مترویدوانیاها و بازیهای پرشی را با تمام وجود دوست دارم. در آن سالهایی که تکتک بازیهای …