نقد و بررسی

وقتی برای اولین بار ZPF را راه انداختم، یک لحظه فکر کردم دستگاه Sega Genesis خودم را از زیر گرد و غبار درآوردهام. نه فقط به خاطر پیکسلهای درشت و رنگهای جیغ، بلکه به خاطر همان حسی که همهی گیمرهای دههی نود میشناسند؛ همان حس و حال بازیهای سگا که …

بگذارید با یک اعتراف شروع کنم: من عاشق بازی‌هایی هستم که برای وقت گذاشتن روی‌شان به من پاداش بدهند. در دوران بچگی، به خاطر محدودیت‌های مالی، هر بازی تازه‌ای برایم یک اتفاق نادر بود. مجبور بودم همان چند عنوان محدودی را که داشتم بارها و بارها بجونم، غافلگیریشان را پیدا …

وقتی برای اولین بار اسم Restore Your Island را شنیدم، یاد بازیهایی افتادم که در کافینتهای دوران نوجوانی با آنها وقت میگذراندم. آن روزها هر بازی جدیدی گیر نمیآمد، برای همین بازیهای محدود را بارها و بارها تکرار میکردم و عاشق رازها، کلیدهای پنهان و جمعآوری آیتمهای مخفی بودم. این …

وقتی اسم Blood Reaver را دیدم، اول فکر کردم یک شوتر تکنفره داستانمحور است. اما بعد از چند دقیقه بازی، لبخند روی لبانم نشست؛ این یک حالت Zombies است از روزهای طلایی کالآفدیوتی، با تم شیطان و جادوی خون. بهعنوان کسی که صبح تا شب همان چند نقشه تکراری را …

وقتی نخستین بار خبر ساخت Hades II را شنیدم، راستش یک حس آمیخته به ترس و هیجان داشتم. بازی اول را آن‌قدر تکرار کرده بودم که بخش‌هایش برایم مثل خانهٔ پدری شده بود؛ با تک‌تک سایه‌ها، با آوازهای اورفئوس، با حتی آن ماهی‌های مسخره‌ای که در استخر کوچک هاوس شمرده …

همیشه ته دلم یک جای خالی برای بازیهایی بوده که میشد ساعتها نشست و باختی و بردی را تجربه کرد، بدون اینکه لازم باشد یک دنیای بازِ پر از آیکون و برج رادیویی را جارو بزنم. اینجا، منظورم از نشستن واقعاً نشستن است؛ چون در Last Man Sitting قرار است …

سخت میشود در عصر بازیهایی با نقشههای پر از آیکون و هزار مأموریت تکراری، به تجربهای برسم که من را به دوران کافینتهای قدیمی برگرداند؛ آن روزهایی که یک بازی خوب را ده بار تمام میکردم تا توجهای برای پولم داشته باشد. Cursed Blood در نگاه اول دقیقاً همان حسی …

بهعنوان کسی که با شوترهای کلاسیک و ایمولیشن بزرگ شده، همیشه به بوومر شوترها یک نگاه ویژه داشتم. وقتی شنیدم WRATH: Aeon of Ruin قرار است یک تبدیل تمامعیار به واقعیت مجازی داشته باشد، اول فکر کردم که این یکی مثل خیلیهای دیگر فقط یک پورت ساده است؛ اما تیم …

بعد از این همه سال که مصرف‌کننده‌ی سرسخت بازی‌های اکشن و ماجراجویی بوده‌ام، اعتراف می‌کنم با پیش‌داوری سراغ دارت واقعیت مجازی رفتم. ورزشی که همیشه آن را به مشروب و بارهای کسل‌کننده ربط می‌دادم، حالا تبدیل به یک تجربه‌ی ویدیویی شده بود. اما چیزی که مرا واداشت «Darts VR2: Bullseye» …

بگذارید از همان اول صادق باشم: من با شوترهای کلاسیک بزرگ شدهام. در دوران بچگی، با امولاتور روی یک کامپیوتر پنتیم ۳ ساعتها توی Quake و Doom غرق میشدم و وقتی خبر رسید WRATH: Aeon of Ruin قرار است یک نسخهی VR بگیرد، دلم شور زد. ترکیب بومر شوتر و …