محکومیتهای دوران زندان معمولاً با مدت زمان سپری شده پایان مییابند، اما در بازی KLETKA این محکومیتها زمانی پایان مییابند که به انتهای یک ابرسازه بینهایت و تشنه گوشت برسید – با فرض اینکه به اندازه کافی زنده بمانید تا بتوانید به آنجا برسید. KLETKA که توسط Callback (ln404) توسعه یافته و با همکاری Sobaka Studio منتشر شده، رسماً نسخه ۱.۰ خود را در ۱۹ فوریه ۲۰۲۶ منتشر کرد و از دسترسی زودهنگام روی رایانه شخصی خارج شد و همزمان روی پلیاستیشن ۵، پلیاستیشن ۴، ایکسباکس سری X|S و ایکسباکس وان نیز منتشر شد. این بازی با پشتیبانی کامل از قایلیت کراسپلی تا شش بازیکن، یک عنوان روگلایک ترسناک و co-op محور است که فضای سرکوبگرانه خود را با طنز سیاه و سفید ترکیب میکند.
طبق نظر اکثر مخاطبین، این بازی با Lethal Company و Escape from New York مقایسه شده است، اما KLETKA هویت عجیب و غریب خود را دارد – بازیای که حول یک آسانسور بیومکانیکی ساخته شده که ممکن است شما را دوست داشته باشد… یا اینکه شما را در یک چشم به هم زدن ببلعد. کلمه “Kletka” در اصل به معنی “قفس” است و نام مناسبتر از این برازنده بازی نبود. مکانیزم اصلی حول یک آسانسور هوشمند – بخشی ماشین، بخشی ارگانیسم – میچرخد که شما را از طریق گیگااستراکچر (ساختمانی بیپایان در حال گسترش) به پایین میبرد.
بیایید مستقیماً با این جمله شروع کنیم که KLETKA یک بازی ویدیویی عجیب و غریب با جذابیتهایی است که به نظر من نمیتوان در محدوده یک نقد، حق مطلب را به درستی ادا کرد. در این بازی، شما در نقش یک مجرم محکوم به عبور از یک برج عظیم که به درستی Gigastructure نامیده میشود، بازی میکنید. اگرچه این بازی ویدیویی به طور دقیق خود را یک بازی بقا مینامد، اما وقتی به آن خلاصه میشود، شبیه یک بازی روگ لایگ نیز هست. شما (و حداکثر پنج بازیکن دیگر) باید با هم متحد شوید و از برج پایین بیایید و هر طبقه دارای یک نقشه تصادفی است که پر از منابع و ابزارهایی است که به شما در سفرتان کمک میکند، همچنین موانع خطرناک و دشمنان شروری که به دنبال متوقف کردن شما هستند.
چرخه گیمپلی سرراست و رضایتبخش است. شما وارد یک آسانسور میشوید که به درستی Kletka نام دارد، یک آسانسور آدمخوار که به غذا نیاز دارد، چه از گوشت، سوخت یا اگر در مضیقه هستید، یک شیشه آبجو. وقتی از آسانسور خارج میشوید، هر نقشه کمی متفاوت است. در یک طبقه معمولی، وظیفه شما جستجوی منطقه، جستجوی قوطیهای سوخت، بطریهای آبجو یا هر چیز دیگری است که ممکن است به شما کمک کند.

با این حال، گاهی اوقات طبقات ویژگیهای منحصر به فردی دارند. شما باید زمین خود را زیر نظر داشته باشید، تا مطمئن شوید که روی تلهها، مینها یا موانع دیگری که سلامتی شما را به خطر میاندازند، پا نمیگذارید. همچنین باید استراتژی داشته باشید و مهارتهای مدیریت منابع را به کار بگیرید و تصمیم بگیرید که آیا یک ریسک بالقوه ارزش پاداش بالقوه را دارد یا خیر.
برای مثال، بطریهای آبجویی که جمعآوری میکنید به عنوان نوعی پول رایج استفاده میشوند. بطریهای آبجو را میتوان در مغازهها یا دستگاههای فروش خودکار که شیشههای بزرگ الکل را ارائه میدهند، استفاده کرد. هزینه خرید این شیشههای الکل با افزایش دفعات خرید آنها افزایش مییابد و آنها کالای بسیار مفیدی در بازی هستند زیرا سلامت شما را بازیابی میکنند. با این حال، اگر سوخت لازم برای روشن کردن آسانسور را ندارید، میتوانید به KLETKA آبجو بدهید تا بتوانید خود را از لبه پرتگاه نجات دهید.
محیط بازی، در روسیه پسا آخرالزمانی شوروی جریان دارد و مناطقی که در آنها گشت و گذار میکنید تاریک، مخروبه و متنوع هستند و گیمپلی KLETKA قادر است شدت واقعی و یک راز وهمآور را با هم ترکیب کند، در حالی که هرگز فراموش نمیکند که عجیب و غریب و احمقانه باشد. سبک هنری مینیمالیستی است و همانطور که بسیاری آن را کمهزینه یا سبک هنری رترو توصیف میکنند.
همه چیز مانند فیلمهای قدیمی رنگپریده به نظر میرسد، انگار دنیا مدتهاست که مرده است و شما تنها چیزی هستید که حرکت میکنید.صداگذاری فوقالعاده است زیرا نوارهای کاست پنهان شده در طبقات مختلف را پیدا میکنید. حتی چت مجاورتی، جلوه پژواک بسیار دلپذیری در اتاقهای بزرگ و راهروهای کوچکتر دارد و باعث میشود دنیا در هر مرحله بسیار کاملتر به نظر برسد.
در نهایت بازی KLETKA یک تجربه ترسناک مشارکتی با ایده های جسورانه است که حول یک مکانیک مرکزی درخشان ساخته شده است: یک آسانسور زنده که برای زنده ماندن باید به آن غذا داده شود. ساختار رویهای Gigastructure آن نوعی تنش ایجاد میکند، خود Samosbor وحشت ایجاد میکند، بخش چندنفره نوعی هرج و مرج و گاهی خیانت را به ارمغان میآورد. در ژانری که مملو از کلونهای ترسناک مشارکتی امن است، KLETKA با مجبور کردن بازیکنان به مواجهه با یک حقیقت ناراحتکننده، برجسته میشود: گاهی اوقات هیولا بیرون آسانسور نیست و گاهی اوقات داخل پنهان شده است. اگر از بازیهایی مثل Layers of Fear یا The Cat Lady لذت میبرید، اگر به فضاسازی و احساسات بیشتر از گیمپلی اهمیت میدهید، حتماً باید آن را امتحان کنید.
- از نظر بصری، بازی مینیمالیستی است و پالت رنگی آن بیروح است، اما این نقطه قوت آن است.
- قابلیت تکرارپذیری بالایی دارد.
- صداگذاری عالی بازی، به فضاسازی آن کمک شایانی میکند.
- به عنوان یک بازی کوآپ چندنفره، سرگرمی زیادی را با دوستان به ارمغان می آورد.
- مقدمه بسیار آهسته پیش می رود و عملاً در ۱۰ دقیقه اول هیچ اتفاقی نمیافتد.
- گیمپلی حداقلی است و تقریباً همه چیز بر اساس ادراک است، نه عمل.
- طرح داستان از طریق استعارهها روایت میشود و در بعضی جاها بیش از حد انتزاعی است – حتی ممکن است نفهمید که بازی درباره چیست.
- مشکلات متعددی در زمینه کنترل وجود دارد.
IRG Review Iran Game Review



