نقد و بررسی بازی Esoteric Ebb

بازی‌های زیادی وجود دارند که به شدت از عناوین محبوب‌تر الهام گرفته‌ شده اند و این رویداد، عملاً پایه و اساس صحنه‌ی بازی‌های مستقل را تشکیل می دهد، حداقل وقتی صحبت از توسعه‌دهندگانی می‌شود که نمی‌توانند یا نمی‌خواهند چیز جدیدی را از نو اختراع کنند. گاهی اوقات این ایده‌های قرض گرفته شده به چیزی عالی تبدیل می‌شوند، مانند Helldivers 2 یا South of the Circle. اغلب اوقات، آنها در جایی در وسط قرار می‌گیرند، مانند Arena Breakout: Infinite یا Broken Arrow و حتی گاهی اوقات آنها فقط عملکرد نامطلوبی از خود بر جای می گذارند، مانند Broken Roads یا Empire of Sin.

چیزی که در این زمینه بسیار نادر است این است که یک بازی که بخش‌های بزرگی از المان های عنوان دیگری را کپی می‌کند، بتواند واقعاً شگفت‌انگیز باشد. Esoteric Ebb ممکن است چیزی بیش از Disco Elysium با پوسته‌ای فانتزی نباشد، اما چیزی که تعجب‌آور است فقط یک شباهت ساده نیست – بلکه این است که چقدر خوب کار می‌کند. تا حدی که می توانم بگویم بازی Esoteric Ebb یکی از بهترین CRPG هایی است که تاکنون ساخته شده است.

اگر هنوز در دهه ۹۰ میلادی بودیم، بدون هیچ تردیدی Esoteric Ebb را یک کپی از Disco Elysium می‌نامیدم. می‌دانم که کلمه “کلون” بار معنایی منفی زیادی دارد. با این حال، در گفتار بازی‌های ویدیویی، این کلمه می‌تواند برای تجلیل از تمایل یک بازی برای ساخت بر اساس یک فرمول از پیش تثبیت‌شده و محبوب – اصلاح، تفسیر مجدد و گسترش آن به روش‌هایی که روح را زنده نگه می‌دارد و در عین حال چیز جدیدی ارائه می‌دهد – نیز استفاده شود. به هر حال، بسیاری از بازی‌هایی که با محبت کلون‌های Doom نامیده می‌شوند (Heretic، Hexen، Dark Forces) به خودی خود بازی‌های بسیار خوبی هستند. با این تفکر، Esoteric Ebb یک کپی عالی از Disco Elysium است که احترام عمیقی برای Planescape: Torment و DnD قائل است. در عین حال، به لطف برداشت بدیع خود از فضای فانتزی قرون وسطایی و نویسندگی شوخ‌طبعانه، به نوعی موفق می‌شود هویتی منحصر به فرد برای خود دست و پا کند.

بازی Esoteric Ebb در فضایی خیال‌انگیز روایت می‌شود، جایی که عناصر کلاسیک فانتزی قرون وسطایی، مانند الف‌ها، کوتوله‌ها، اورک‌ها و ترول‌ها، در کنار عناصری که به نظر خارج از زمان و مکان هستند، وجود دارند. جادو و اژدها وجود دارد، اما دوچرخه، بازار سهام و دستگاه‌های پخش موسیقی نیز وجود دارند. درویدها و جادوگران وجود دارند، اما کوتوله‌های کمونیست و گنوم‌های فرویدی نیز وجود دارند. نتیجه، دنیایی لذت‌بخش و عجیب و غریب است که در آن فانتزی والا با عجایب زندگی مدرن در هم می‌آمیزد. این همنشینی بین فانتزی و واقعیت به طرز شگفت‌آوری خوب عمل می‌کند و تازگی و طراوت خاصی به بازی می‌بخشد.

شهر Norvik آخرین سنگر بشریت در جهان پس از بروز جنگی ویرانگر است. اولین انتخابات دموکراتیک تا پنج روز دیگر برگزار می‌شود و در یک چایخانه محلی انفجاری رخ داده است. شما در نقش یک روحانی اهل Urth بازی می‌کنید که برای بررسی انفجار به شهر اعزام شده است. اوضاع به خوبی پیش نمی‌رود و شما در یک سردخانه از خواب بیدار می‌شوید، بدون اینکه هیچ خاطره‌ای از وقایع گذشته داشته باشید. اینجاست که Esoteric Ebb شروع می‌شود.

داستان کلی Esoteric Ebb بسیار شبیه به Disco Elysium و Planescape: Torment است. هر سه در جهان‌هایی اتفاق می‌افتند که به نظر می‌رسد منطق متعارف را به چالش می‌کشند. شخصیت اصلی در مکانی ناآشنا از خواب بیدار می‌شود و هیچ خاطره‌ای از اینکه چه کسی است، ندارد و در ابتدا توسط تعداد انگشت‌شماری از NPCهای نزدیک که به شروع سفر کمک می‌کنند، هدایت می‌شود. طولی نمی‌کشد که مشخص می‌شود توطئه‌ای بزرگتر در زیر سطح در حال شکل‌گیری است. در طول مسیر، گرایش‌های سیاسی و وفاداری‌های جناحی بازیکن بارها و بارها مورد آزمایش قرار می‌گیرد، در حالی که انبوهی از معضلات فلسفی، پایه‌های جهان‌بینی شما را تحریک، مسخره و مورد پرسش قرار می‌دهد. Esoteric Ebb از نمایش الهامات خود دریغ نمی‌کند.

از لحاظ گیم پلی، بخش زیادی از وقت شما صرف پرسه زدن در محیط‌های زیبا و دنبال کردن سرنخ‌های بی‌نتیجه می‌شود. گفتگو با NPCها – که هیچ‌کدامشان نقش پرکننده را ندارند – روایت را پیش می‌برند، در حالی که رویارویی‌ها به ندرت به نبردهای سنتی تبدیل می‌شوند. در عوض، بیشتر رویارویی‌ها از طریق بررسی مهارت‌ها بر اساس تاس‌ها، آمار شما و هر مجموعه عجیب و غریبی از آیتم‌هایی که مجهز کرده‌اید، انجام می‌شوند. شما می‌توانید طلسم‌هایی را اجرا کنید، از گلوله‌های آتشین مخرب گرفته تا طلسم‌هایی که باعث می‌شوند مردم شما را بیشتر دوست داشته باشند. اما مانند Disco Elysium، موفقیت اغلب به اندازه برنامه‌ریزی به شانس هم بستگی دارد. سیستم‌های مکانیکی مهم هستند، اما به ندرت جاذبه اصلی هستند. در عوض، ستاره نمایش Esoteric Ebb نویسندگی آن است. همان لحن خودآگاه هر CRPG خوب را دارد، اما کمتر بی‌رحمانه و بیشتر از اکثر آنها درون‌گرا است.

اما طنز تمام این ماجرا نیست. در زیر شوخی‌ها لحظات واقعاً متفکرانه‌ای وجود دارد. از طریق دیالوگ، شما به تدریج زندگی آشفته و بدبختانه افرادی را که در دنیای بازی زندگی می‌کنند، کشف می‌کنید. و اغلب اوقات، به شما این فرصت داده می‌شود که اوضاع را کمی برای آنها بهتر کنید. بیشتر این اتفاقات از طریق ماموریت‌ها رخ می‌دهد، که در بازی‌های کمتر شناخته شده ممکن است مانند کار پرمشغله به نظر برسد. در اینجا آنها به این دلیل معنادار به نظر می‌رسند که نویسندگی بازی به همان اندازه خوب است.

برخلاف بسیاری از عناوین دیگر، Esoteric Ebb یک بازی نقش‌آفرینی مناسب است. نحوه‌ی پیشروی اکثر رویارویی‌ها کاملاً به نحوه‌ی برخورد شما با آنها بستگی دارد. می‌توانید در عرض چند ساعت با عجله به تحقیقات اصلی بپردازید و با NPCها مانند مهره رفتار کنید، یا یک هفته‌ی درون بازی را صرف کنکاش در هر گوشه از نقشه‌ی آن کنید. اگر بهترین پایان‌ها را می‌خواهید، مورد دوم به شدت توصیه می‌شود، اما در نهایت، انتخاب با شماست.

و خوشبختانه، در حین تصمیم‌گیری در مورد نحوه‌ی بازی، مجبور نخواهید بود با هیچ مشکل فنی دست و پنجه نرم کنید. Esoteric Ebb تا حد چشمگیری بهینه سازی شده است. جلوه‌های بصری و موسیقی پس‌زمینه نیز شایسته تحسین هستند. بازی از نظر لحن روشن و پر جنب و جوش است، اما سبک هنری آن به طرز چشمگیری تمیز و چشم‌نواز باقی مانده است و به دنیای بازی جذابیتی شاد می‌دهد، بدون اینکه احساس شلوغی و آشفتگی بصری ایجاد کند.

پرتره‌های شخصیت‌ها بسیار با کیفیت و پر از جزئیات به نظر می‌رسند. محیط‌ها رنگارنگ و پر جنب و جوش هستند، با خطوط کلی پررنگ و سایه‌های ملایم که جلوه‌های بصری را خوانا نگه می‌دارند. در حالی که دنیای بازی بسیار کوچک است، هر منطقه از نقشه متمایز و مینیمالیستی به نظر می‌رسد و تضمین می‌کند که توجه شما درست به جایی که سازنده در نظر داشته است، معطوف شود. من در مورد موسیقی متخصص نیستم. فقط می‌توانم بگویم که آنها با لحن آرام و شوخ Esoteric Ebb مطابقت دارند و به هیچ وجه تکراری به نظر نمی‌رسند.

به طور کلی، Esoteric Ebb در همه جنبه های خود کاملا موفق می‌شود، زیرا الهامات خود را با اعتماد به نفس و احترام در آغوش می‌گیرد. این بازی از شالوده فلسفی Planescape: Torment و عمق درون‌گرایانه Disco Elysium بهره می‌برد، سپس آن ایده‌ها را به چیزی قابل فهم، سیاسی و متعلق به خود تغییر شکل می‌دهد. این «بازی نقش‌آفرینی برای افراد متفکر» مطمئناً جایی در فهرست بهترین‌های ما در سال ۲۰۲۶ خواهد داشت.