نقد و بررسی بازی Town of Zoz

Town of Zoz مانند یک گوهر پنهان در میان بازیهای مستقل به نظر می‌رسد. این بازی آن حس آشنای خلاقیت و جاه‌طلبی را که اغلب استودیوهای کوچک‌تر به ارمغان می‌آورند، به همراه دارد، حتی با اینکه مشکلات و ایرادهای متعددی دارد. در اصل، این بازی چندین ایده را با هم ترکیب می‌کند: کشاورزی، آشپزی، اکتشاف، گشت و گذار در سیاه‌چال و مبارزه به شیوه عناوین اکشن نقش‌آفرینی، همگی در کنار هم قرار گرفته‌اند. با اینکه همه بخش‌ها خوب کار نمی‌کنند، اما نتیجه کلی به طرز شگفت‌آوری جذاب است. با وجود نقص‌هایش، Town of Zoz جزو بازی‌هایی بود که مدام مرا به خود جذب می‌کرد. چیزی در مورد دنیا، شخصیت‌ها و سبک غیرمعمولش باعث می‌شد که بخواهم به کاوش ادامه دهم و ببینم چه چیزی در گوشه و کنار منتظر است.

داستان بازی درباره Ito، یک سرآشپز جوان است که برای کمک به والدینش در اداره مزرعه و رستوران خانوادگی به خانه بازمی‌گردد. اما چیزی که به عنوان یک بازگشت ساده به خانه شروع می‌شود، به سرعت اسرار عمیق‌تری را در مورد شهر و گذشته آن آشکار می‌کند. بازی به آرامی با پیشرفت شما، داستان خود را بیشتر آشکار می‌کند. داستان‌سرایی عمدتاً از طریق مکالمات متنی و میان‌پرده‌های سبک ارائه می‌شود، و در حالی که مورد دوم گاهی اوقات می‌تواند کمی متلاطم به نظر برسد، خودِ جهان‌سازی به طرز شگفت‌آوری قوی است.

خود جهان بازی Town of Zoz به ویژه جای توجه دارد. محیط بازی مانند یک تمدن در حال گذار به نظر می‌رسد. می‌توانید نشانه‌هایی از ظهور یک جامعه مدرن را ببینید، با وسایل نقلیه و فناوری‌های جدید، اما هنوز آثاری از گذشته در اطراف شهر دیده می‌شود. مثلا، سازه‌های باستانی از دل چشم‌انداز بیرون زده‌اند در حالی که مردم به زندگی روزمره خود در اطرافشان ادامه می‌دهند. این حس را ایجاد می‌کند که این جامعه مدرن در سایه چیزی بسیار قدیمی‌تر زندگی می‌کند.

یکی از چیزهایی که در این بازی بیشتر از همه برای من برجسته بود، شخصیت‌ها بودند. خود Ito مانند یک قهرمان جوان باورپذیر به نظر می‌رسد. او می‌تواند گاهی اوقات متکبر یا بی‌صبر باشد، که برای کسی که همسن اوست و سعی می‌کند جایگاه خود را در جهان پیدا کند، مناسب است. در کنار او، یک همراه کوچک روح‌مانند وجود دارد که او را در طول ماجراجویی دنبال می‌کند. این دو با هم پویایی سرگرم‌کننده‌ای دارند و اغلب در مکالمات از یکدیگر می‌پرسند.

سپس به والدین Ito می رسیم. مادرش خونگرم، مهربان و حامی است، در حالی که پدرش بسیار محتاط‌تر است. او اغلب سرد، دست به سینه و بی‌میل به نشان دادن احساسات زیاد به نظر می‌رسد. با این حال، با پیشرفت داستان، کم‌کم حس می‌کنید که چیزی عمیق‌تر در پشت آن ظاهر خشن وجود دارد. این یک نکته‌ی کوچک است، اما باعث می‌شود پویایی خانواده قابل درک و گرم به نظر برسد.

بخش بزرگی از گیم‌پلی Town of Zoz روی تکمیل ماموریت ها در شهر و مناطق اطراف آن تمرکز دارد. این وظایف به وضوح روی صفحه نمایش داده می‌شوند و اغلب شما را برای جمع‌آوری مواد اولیه، صحبت با مردم شهر یا کشف مکان‌های جدید می‌فرستند. این بازی همچنین دارای چرخه روز و شب است. در ابتدای هر روز، می‌توانید صبحانه بپزید تا مواد مفید به دست آورید، به محصولات خود در مزرعه رسیدگی کنید و سپس برای ادامه ماجراجویی‌های خود به دنیای بازی بروید. خود کشاورزی نسبتاً سرراست است. شما بذر می‌کارید، به آنها آب می‌دهید و در نهایت محصولات را برداشت می‌کنید. عمق برخی از بازی‌های کشاورزی اختصاصی را ندارد، اما به عنوان بخشی از برنامه روزانه به خوبی کار می‌کند.

اکتشاف اغلب شما را به مناطق کوچک سیاه‌چال مانند پر از معماها و دشمنان هدایت می‌کند. جالب اینجاست که من عناصر معما را بسیار لذت‌بخش‌تر از خود نبرد یافتم. همراه روح شما می‌تواند اشیاء یا دشمنان خاصی را در اختیار داشته باشد که هنگام حل معماهای محیطی مفید واقع می‌شود. به عنوان مثال، می‌توانید گیاهان بمبی را در اختیار داشته باشید تا بتوانید آنها را با خیال راحت حمل کرده و قبل از ایجاد انفجار در نزدیکی دیوارهای ترک خورده قرار دهید. اگر خلاق باشید، می‌توانید از این قابلیت در مبارزات نیز استفاده کنید.

یکی دیگر از ویژگی‌هایی که واقعاً از آن لذت بردم، سیستم تجارت بود. به جای تکیه صرف بر پول، بازی به شما اجازه می‌دهد با استفاده از اقلام موجود در موجودی خود با فروشندگان معامله کنید. محصولات کشاورزی، مواد ساخت و ساز و سایر اشیاء جمع‌آوری شده، همگی ارزش‌های متفاوتی دارند. می‌توانید آنها را با هم ترکیب کنید تا با ارزش کالایی که می‌خواهید بخرید، مطابقت داشته باشد. این یک مکانیک کوچک است، اما بازدید از مغازه‌ها را جالب‌تر می‌کند. شهر پر از فروشندگان مختلف است، بنابراین همیشه چیز جدیدی برای جستجو یا معامله وجود دارد.

متأسفانه، سیستم مبارزه جایی است که بازی بیشترین مشکل را دارد. در ابتدا، به نظر می‌رسد که قابل استفاده است. ایتو با استفاده از قمه می‌جنگد و با حرکت غلتیدن جاخالی می‌دهد، در حالی که همراه روح او می‌تواند دشمنان را تسخیر کند یا در طول نبردها به او کمک کند. با این حال، با گذشت زمان، مبارزات کند و تا حدودی سفت می‌شوند.

حملات فاقد سیالیتی هستند که ممکن است از یک بازی نقش‌آفرینی اکشن انتظار داشته باشید و نبردها می‌توانند تکراری به نظر برسند. دشمنان همچنین می‌توانند آسیب زیادی وارد کنند، به این معنی که شما اغلب برای حفظ سلامتی خود در طول نبردها به مواد غذایی متکی خواهید بود. بعد از چند ساعت، متوجه شدم که از گشت و گذار و حل معماها بسیار بیشتر از رویارویی‌های واقعی مبارزه لذت می‌برم. آنها بیشتر از چیزی که مشتاقانه منتظرش بودم، به یک مانع تبدیل شدند.

از نظر گرافیکی، Town of Zoz ظاهری بسیار متمایز دارد. این بازی از گرافیک‌های رنگی حالت cel-shaded استفاده می‌کند که تقریباً گاهی اوقات شبیه انیمیشن استاپ موشن هستند. حرکات شخصیت‌ها کمی گیج‌کننده به نظر می‌رسد و به کل جهان بازی، حسی عجیب و دست‌ساز می‌دهد.

طراحی موجودات نیز بسیار خلاقانه است. بسیاری از دشمنان از حیوانات یا گیاهان آشنا الهام گرفته شده‌اند، اما پیچش‌های کوچک عجیب و غریب خود را دارند. مثلا برخی از موجودات قارچی دستکش بوکس می‌پوشند، در حالی که برخی از دشمنان موش‌مانند با کوله پشتی‌های کوچک پرسه می‌زنند. این تصور را ایجاد می‌کند که این جهان اکوسیستم عجیب و غریب خود را دارد که به جذابیت کاوش در آن می‌افزاید.

در نهایت، بازی Town of Zoz مملو از ایده‌های خلاقانه است و المان های کشاورزی، آشپزی، اکتشاف و داستان‌سرایی را در یک ماجراجویی مستقل رنگارنگ ترکیب می‌کند که به وضوح شور و اشتیاق زیادی در پشت آن نهفته است. مبارزات کاملاً با بقیه بخش های بازی مطابقت ندارد و ریتم بازی گاهی اوقات می‌تواند آهسته به نظر برسد، اما هنوز هم چیزهای زیادی برای تحسین وجود دارد. مخصوصا اینکه جهان‌سازی بازی جذاب است، شخصیت‌ها به یاد ماندنی هستند و سبک بصری منحصر به فرد بازی به آن حس قوی از شخصیت می‌دهد. این قطعاً یک بازی با کمبودها و مشکلات متعدد است، اما جذابیت زیادی نیز دارد. برای بازیکنانی که از کاوش در پروژه‌های مستقل غیرمعمول لذت می‌برند و به ایرادهای کوچک اهمیت نمی‌دهند، Town of Zoz یک ماجراجویی شگفت‌آور و جذاب ارائه می‌دهد.