Grind Survivors یک بازی روگلایک سرگرم کننده است که میتواند شما را با گیم پلی اعتیادآور و سیستمهای هوشمندانهاش تا جایی درگیر کند که شما فقط هر چه بیشتر بخواهید بازی کنید. اگر یک ژانر واحد در دنیای وسیع بازیهای ویدیویی وجود داشته باشد که کاملاً با ناپدید شدن آن، انگار که هرگز اختراع نشده، مشکلی نداشته باشم، قطعاً آن ژانر روگلایک است. میدانم در اینجا بیان کلمه تندی مثل «نفرت» مناسب نیست، اما واقعاً در پیدا کردن کلمه مناسبتر شکست میخورم.
من واقعاً از روگلایکها متنفرم؛ هر فکری که میخواهید در مورد من بکنید.بنابراین وقتی Grind Survivors را گرفتم و دیدم که یک عنوان روگلایک دیگر است، فوراً ناامید شدم. با این حال، به محض اینکه شروع به بازی کردن کردم، اتفاق عجیبی افتاد که باعث شد دوباره به بازی برگردم؛ نه به این دلیل که مجبور به انجام آن بودم، بلکه به این دلیل که به نوعی در من ریشه دوانده بود.
با اینکه Grind Survivors نمایانگر هر چیزی است که در بازیهای ویدیویی دوست ندارم، اما توانست باعث شود که نظر اولیهام در مورد از بین بردن ژانر روگلایک و همه چیز آن را دوباره بررسی کنم. گذشته از شوخیها، Grind Survivors بهترین بازیای نیست که تا به حال انجام دادهاید؛ خیلی با آن فاصله دارد، اما یک کاری که کاملاً انجام میدهد این است که شما را وادار میکند بیشتر از آن بخواهید. چرا؟ واقعاً نمیدانم. شاید به این دلیل که صرفاً سرگرمکننده است.
بیایید سریع از این موضوع بگذریم، چون چیز زیادی برای گفتن وجود ندارد. Grind Survivors داستانی برای گفتن ندارد. دنیا توسط شیاطین تسخیر شده است؛ شما یک شکارچی شیاطین هستید و این تمام چیزی است که در مورد داستان وجود دارد. هیچ خط روایی، هیچ شخصیتی برای دنبال کردن و هیچ پیچش داستانی در گوشه و کنار منتظر نیست.شما وارد یک نقشه میشوید، زنده میمانید و همه این کارها را دوباره انجام میدهید. برای برخی، نبود هیچ گونه داستانسرایی یک عامل بازدارنده خواهد بود. برای برخی دیگر، یک ویژگی خواهد بود. با توجه به ژانر و سرعت بازی، فقدان روایت هرگز به تجربه آن آسیبی نمیرساند، اما به این معنی است که Grind Survivors وقتی سیستمهای دیگرش شروع به نشان دادن محدودیتهای خود میکنند، چیزی برای تکیه کردن ندارد.
گیم پلی جایی است که بازی دوام میآورد و به یک اندازه هم شما را تحت تأثیر قرار میدهد و هم ناامیدتان میکند. در هسته خود، Grind Survivors از فرمول بازماندهمانندی که توسط Vampire Survivors بنا نهاده شده است، پیروی میکند: از موجهای فزاینده دشمنان جان سالم به در ببرید، تجربه جمعآوری کنید، قویتر شوید، قدرت بگیرید و تکرار کنید. چیزی که آن را متمایز میکند سیستم Forge و اقتصاد سلاحی است که حول آن ساخته شده است.
هنگامی که در میدان نبرد قرار میگیرید، دشمنان شروع به هجوم به شما میکنند و شما فقط با حرکت به اطراف و قرار گرفتن در موقعیت مناسب میتوانید با آنها مقابله کنید. شخصیت شما به طور خودکار به آنها شلیک میکند. هدف شما جمعآوری گویهای دشمنان افتاده است که به عنوان امتیاز XP عمل میکنند. هنگامی که XP کافی داشته باشید، سطح خود را بالا میبرید و یکی از چندین تقویتکننده موجود را انتخاب میکنید. در حالی که به شخصیتها اشاره میکنیم، شایان ذکر است که چهار نفر از آنها را در اختیار خواهید داشت، یکی به طور پیشفرض قفل شده است و سه نفر دیگر از طریق پیشرفت. هر شخصیت دارای ویژگیهای مختلف و برخی تواناییهای ویژه است که به طور خاص به آنها مرتبط است.

دشمنان نیز پس از مردن، سلاحهای خود را رها میکنند و شما میتوانید آنها را در اواسط بازی تغییر دهید. نکته جالب در مورد سلاحهای رها شده، آمار تصادفی آنها و نحوه هماهنگی آنها با ساختاری است که در طول آن اجرای خاص اجرا میکنید. به عنوان مثال، اگر در ابتدای اجرا، ساختار مبتنی بر آتش را انتخاب کنید و سپس سلاحی را بردارید که از تقویتکنندههای آتش استفاده میکند، یک SMG یا تفنگ تهاجمی ساده میتواند به راحتی به یک سلاح کشتار جمعی تبدیل شود.
وقتی منابع کافی جمعآوری کردید، میتوانید از Forge بین هر دور استفاده کنید و در آنجا شانس خود را برای دستکاری در ساختهای مختلف، ارتقاء و حتی ادغام انواع مختلف سلاحها، و تغییر آمار یا تلاش برای یافتن ترکیبی بهتر از سلاحها امتحان کنید. نکته اینجاست که یک چرخش بد میتواند سلاح را به طور کامل نابود کند. تماشای ناپدید شدن یک اسلحه با دقت ساخته شده در آتش Forge به دلیل حرص و طمع شما، چیزی است که باید بیارزش به نظر برسد و به نوعی اینطور نیست. این تنش بهترین چیز در مورد بازی است.
در مجموع، این بازی دارای سه زیستبوم مختلف است، اما رسیدن به مرحله بعدی واقعاً دردسرساز است. بگذارید توضیح دهم. شما باید پنج سطح سختی مختلف از یک زیستبوم واحد را تا زمان عرضه زیستبوم بعدی بازی کنید، و این بازی قطعاً حتی برای طرفداران سرسخت روگلایک هم خوشایند نخواهد بود، چه برسد به بازیکنان معمولی مثل من.
اما برسیم به ویژگی برجسته این بازی یعنی گرافیک. Grind Survivors هویت بصری قوی و سبک هنری دارد که به شدت یادآور یکی از بهترین بازیهای این ژانر، Hades، است. وضوح بصری در بازیهای Bullet-hell دشوارتر از آن چیزی است که به نظر میرسد، و Pushka Studios تا حد زیادی در این کار موفق بوده است. طراحیهای شیطانی دشمنان تیز هستند، انفجارها حجیم و رضایتبخش به نظر میرسند، و محیطهای آخرالزمانی چیزی کمتر از تماشایی نیستند.
عملکرد فنی بازی روی PS5 و یا حتی کنسول های نسل جدید ایکس باکس، جایی که من بازی را انجام دادم، به همان اندازه چشمگیر است. راستش را بخواهید، Grind Survivors بازی گرافیکی سنگینی نیست، که با کمبود گزینههای عملکرد پشتیبانی میشود. همه چیز، حتی در بخشهای بسیار پر زرق و برق و بسیار شلوغ و پرکار بازی، بینقص و بدون هیچ مشکلی اجرا میشود که بسیار ستودنی است.
صداگذاری بدون هیچ کار اضافهای، وظیفه خود را انجام میدهد. جلوههای صوتی سلاحها گیرا و رضایتبخش هستند و به خوبی به هدف خود میرسند. موسیقی متن بازی به شدت به سبک هوی متال متکی است که به خوبی با لحن آن هماهنگ است، هرچند فاقد شخصیت لازم برای به یاد ماندنی بودن واقعی است. پس از چند ساعت، به جای اینکه انرژی هر اجرا را هدایت کند، در نویز پسزمینه محو میشود. کافی است، اما در بازیای با این حجم از صدا، یک موسیقی متن قویتر میتوانست کل تجربه را به میزان قابل توجهی ارتقا دهد.
به عنوان نتیجهگیری، Grind Survivors بازیای است که دقیقاً میداند چه میخواهد باشد و بیشتر آن را با اعتماد به نفس واقعی ارائه میدهد. سیستم Forge کاملاً مبتکرانه است، مبارزات به شیوههای صحیح طاقتفرسا هستند و نمایش بصری به شیوهی پیچیدهی خود زیبا است. با این حال، مشکلاتی مانند یک کشش واقعی برای رسیدن به چیزی متفاوت در بازی که چندین بار تکرار یک زیستبوم مشابه و یک تلاش جدی که تقریباً بر تمام بخشهای گیمپلی تأثیر میگذارد، مشکلات واقعی هستند که باعث میشوند بسیاری از بازیکنان کمصبر قبل از اینکه بازی برایشان سخت شود، آن را رها کنند. اگر صبر شما بالاتر از حد متوسط است و مایلید از این مشکلات آشکار چشمپوشی کنید، Grind Survivors ممکن است دقیقاً همان بازی مستقلی باشد که دنبالش بودید.
- حلقهی گیمپلی بازی ماهیت اعتیادآوری دارد.
- مبارزات، سرگرمکننده و رضایتبخش هستند.
- سیستم Forge قوی با ریسک/پاداش معنادار.
- جلوه های بصری زیبا و خیره کننده هستند.
- روی کنسول های ایک باکس، عملکرد و پایداری عالی دارد.
- پیشرفت آهسته ای در هر زیستبوم وجود دارد.
- تنوع محتوای محدود (فقط شاهد چند زیستبوم هستیم)
- موسیقی متن کاملا فراموششدنی است.
IRG Review Iran Game Review



