نقد و بررسی بازی Saborus

به ندرت پیش می‌آید که بازی‌ای منتشر شود که باعث شود بگویم “خب، من قبلاً چنین چیزی ندیده‌ام” اما حالا چنین احساسی را دارم. Saborus برداشتی منحصر به فرد از ژانر وحشت است، به این معنی که یک مرغ سعی می‌کند از یک کشتارگاه پر از کارکنان فرار کند که صرفاً برای تبدیل شما به مک‌ناگت آنجا هستند. مطمئناً، این بازی ممکن است برای برخی ترسناک به نظر نرسد و حتی در برخی از کلیشه‌های استاندارد این ژانر قرار گیرد، اما در عین حال، برداشتی منحصر به فرد از این ایده است. بنابراین، من علاقه‌مند بودم ببینم که نتیجه نهایی چگونه از آب در می‌آید. با نقد و بررسی این بازی که توسط تیم IRG Revie تهیه شده، با ما همراه باشید.

عنوان این بازی ممکن است عجیب به نظر برسد، اما در اصل، نام کارخانه فرآوری است که سعی در فرار از آن دارید. داستان بازی ساده است و حتی شامل کلیشه‌های شرکت شیطانی می شود که انگار مستقیماً از یک نمایش کارتونی بیرون کشیده شده‌اند. اگر به من می‌گفتید سازمان PETA (بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران) پشت این ماجرا بوده و در ساخت این بازی نقش داشته، حرفتان را باور می‌کردم. ایده این است که به هر وسیله‌ای که لازم است از چنگال کارگران شیطانی کارخانه فرار کنید و در این راه چالش های زیادی را متحمل خواهید شد.

هر کسی که با ژانر استاندارد وحشت آشنا باشد، با گیم پلی بازی Saborus آشنا خواهد بود. مرغ داستان ما هیچ راهی برای مبارزه ندارد و در عوض، باید بدود، پنهان شود و راه‌های هوشمندانه‌ای برای عبور از همه موانع در طول بازی پیدا کند. بازی با ناامیدی فوری شروع می‌شود زیرا شامل یک توالی تعقیب و گریز است که با آزمون و خطا همراه است.

در ابتدا هیچ توضیحی در مورد کنترل‌ها وجود ندارد، بنابراین مگر اینکه با فشار دادن دکمه آزمایش کنید، ممکن است ندانید که می‌توانید بدوید. این توالی‌ها همچنین کمتر در مورد واکنش و بیشتر در مورد حفظ کردن هستند و هر مرگ شما را به یک چک‌پوینت برمی‌گرداند که با پیشرفت بازی می‌تواند تا 20 دقیقه طول بکشد. بیشتر موقعیت‌ها شامل این است که مرغ راه‌هایی برای جابجایی اشیاء از یک مکان به مکان دیگر پیدا می‌کند تا مکان‌های جدیدی برای رفتن باز کند. این گاهی اوقات خسته‌کننده است و من بعد از هر بار به جای حس موفقیت، متوجه شدم که نفس راحتی می‌کشم.

برای تنوع، سکانس‌های تعقیب و گریز وجود دارد – که عمدتاً به حفظ کردن خلاصه می‌شوند تا رفلکس‌های سریع – در حالی که نیمه دوم بازی بیشتر مضمون ترسناک دارد و شما را مجبور می‌کند در حالی که با یک دشمن وحشی جدید که به نور حساس است، سر و کار دارید، از میان انبوهی از لاشه‌های جویده شده عبور کنید. وقتی اندازه مکان‌ها بزرگ می‌شود، تمام مشکلات بازی شروع به افزایش می‌کنند و غیرقابل تحمل می‌شوند و در نتیجه بخش‌هایی وجود دارد که شما را به سمت چک‌پوینت‌های پراکنده و پرش‌های پشمالو سوق می‌دهند. همان موسیقی در سراسر بازی نیز پخش می‌شود، اگرچه خوشبختانه با لحن تهدیدآمیز آن مطابقت دارد و خیلی آزاردهنده نیست.

بزرگترین مشکل بازی Saborus این است که تعاملات محدودی دارید. به هر حال شما یک مرغ هستید. همانطور که گفته شد، مرغ می‌تواند وسایل را از جایی به جای دیگر منتقل کند، اما همچنین می‌تواند از چنگال‌هایش برای شکستن جعبه فیوز استفاده کند و یک مکانیک «هک کردن» وجود دارد که شامل فشردن تصادفی دکمه‌های روی کامپیوتر است. هیچ‌کدام از این‌ها در عمل چندان جالب نیستند. در عوض، بازی خیلی زود به یک بازی خسته‌کننده تبدیل می‌شود. هیچ پروازی در دسترس نیست، به این معنی که شما نیز از سقوط آسیب می‌بینید و این به سرعت آزاردهنده می‌شود. البته ایده‌های به کار رفته در این بازی واقعا خوب هستند، اما اجرای آن‌ها ناقص است و در حالی که بازی طولانی نیست، طولانی‌تر از آن چیزی است که باید می‌بود. من خیلی زود آن را تمام کردم.

از نظر بصری، بازی ظاهر خوبی دارد. نورپردازی محیطی به خوبی انجام شده و حتی عملکرد آن در کنسول‌های مدرن نیز خوب است. موسیقی به معنای واقعی کلمه یک نت است. انگار یک مسیر هست که مدام تکرار می‌شود، اما خوشبختانه با مضمون بازی مطابقت دارد. چیز زیادی برای گفتن در مورد گرافیک وجود ندارد، انگار اسکرین‌شات‌ها را می‌بینید و تقریباً می‌دانید چه انتظاری داشته باشید.

صداگذاری بازی کاملاً حرفه ای است، هرچند گاهی اوقات می‌تواند ناراحت‌کننده باشد. وقتی ناگهان با یک کارگر روبرو می‌شوید، موسیقی تندی پخش می‌شود و صداهای محیطی زیادی وجود دارد که توجه شما را در لحظه نگه می‌دارد. اما صداهای حیوانات ثابت زیادی نیز شنیده می شوند، از جمله حیواناتی که بسیار ناراحت هستند، و این می‌تواند ناراحت‌کننده باشد. می‌دانم، یک بازی در مورد سلاخی حیوانات صداهای ناراحت‌کننده زیادی دارد، تکان‌دهنده است. فقط احساس می‌کنم اگر اشاره نکنم که جیغ‌ها، غرغرها و بع بع‌ها بخشی از سفر شما هستند و باعث می‌شوند احساس بدی داشته باشید، کوتاهی کرده‌ام.

در نهایت، Saborus مطمئناً به یاد ماندنی است و پتانسیل خوبی دارد، اما ایرادات زیادی دارد و تغییر لحن و انتخاب‌های عجیب و غریب ممکن است از جلوه کلی آن بکاهد. راستش را بخواهید، اگر این بازی به کسی کمک کند تا حقوق حیوانات را بهتر درک کند و گام‌هایی را برای اصلاح صنعت یا حداقل انتخاب‌های آگاهانه‌تر بردارد، من آن را یک برد می‌دانم. اما لطفاً در نظر داشته باشید: این عنوان «ترسناک» فقط زمانی ترسناک است که به یاد داشته باشید هیولای واقعی، انسان است! یا چیزی شبیه به آن.

در واقع، بازی Saborus یک مفهوم منحصر به فرد است که در اجرایش به سادگی شکست می‌خورد. می‌توانست یک جواهر باشد، اما در عوض فراموش می‌شود. می‌خواستم بیشتر از آنچه که بودم عاشقش شوم، اما در تمام طول مسیر مدام با من می‌جنگید. در حالی که تازگی دارد، نمی‌توانم این بازی را جز از روی کنجکاوی در چیزی مثل Game Pass توصیه کنم.