نقد و بررسی بازی HAM: The Game

چه تفاوتی بین شغل یک شغل اداری یا پشت میزنشینی و شغل فنی و فیزیکی مثل کارگری معدن، کشاورزی و آهنگری وجود دارد؟ حتی پرسیدن این سوال هم چندان منطقی نیست یا حداقل، در این مورد خاص، اصلاً شباهتی وجود ندارد. ببینید، هر چقدر هم که دوست داشته باشم به شما بگویم که اکثر شغل های اداری همه‌اش شامل دریافت حقوق شش رقمی و آپارتمان‌های لوکس است، باور نمی کنید، اما اینطور نیست. متأسفانه، همین امر در مورد کارگر معمولی کارخانه نیز صدق می‌کند.

حقیقت این است که وقتی صحبت از بازی HAM: The Game می‌شود، همه در معرض شوخی هستند و مطلقاً هیچ تضمینی وجود ندارد که یک شغل خوب منجر به نتیجه‌ای عالی شود. اگر نمی‌توانید کالاها را به سرعت بسته‌بندی کنید، حق ندارید درخواست افزایش دستمزد کنید. به همین ترتیب، اگر نمی‌توانید مشاغل را به شیوه‌ای اقتصادی و مولد توزیع کنید، باز هم حق ندارید موقعیت خود را حفظ کنید. اینجا هیچ یقه‌گیری وجود ندارد – فقط با یک زمین بازی برابر و کلی هرج و مرج روبرو هستید.

HAM: The Game یک تجربه‌ی همکاری پرهیاهو است که کلی خنده برای گروه دوستانتان به ارمغان می‌آورد. این بازی مهارت‌های ارتباطی و کار تیمی را آزمایش می‌کند. فرقی نمی‌کند که شما به عنوان یک شخص مهم در شرکت مشغول به کار شوید یا به عنوان یک کارمند مصمم انبار، زیرا در نهایت، هیچ‌کس نمی‌تواند به اهداف و آرزوهای شما یا آنچه می‌خواهید به دست آورید، اهمیتی ندهد.

در HAM: The Game، سهمیه همه چیز است، و اگر نتوانید به مهلت‌های سختگیرانه پایبند باشید و چرخ پیشرفت را بچرخانید، از نظر مدیریت ارشد تقریباً بی‌ارزش هستید. بخش سخت ماجرا این است که چگونه به تعهدات شرکت عمل می‌کنید. و این جایی است که HAM شما را به سمت خود می‌کشد – با این وعده که اگر بتوانید کاری را که باید انجام دهید انجام دهید، “در نهایت” تمام شهد شیرین قدرت شرکت را به دست خواهید آورد. هشدار لو رفتن داستان: هیچ‌کس آنقدر زنده نمی‌ماند که ثمره کار خود را بچشد.

این بازی گیم‌پلی خود را به دو نقش تقسیم می‌کند: مدیران، که وظیفه آنها سازماندهی کارخانه و تبدیل یک استراتژی تولید کارآمد به یک اسب بارکش روغن‌کاری شده است؛ و کارکنانی که وظیفه تکمیل جریان بی‌پایانی از سفارشات و انجام کار دستی را به سرعت و به طور منظم بر عهده دارند. اگر مدیر هستید، مسئولیت دارید که پس از هر شیفت، موقعیت خود را در صندلی داغ حفظ کنید، در حالی که یک کارمند معمولی کارخانه وظیفه جابجایی سفارشات بین تسمه نقاله، کامیون و تجهیزات را بر عهده دارد. این یک مفهوم ساده است، اما به دلیل ماهیت پراکنده خود انبار و نحوه عملکرد آن، درک آن در لحظه به طرز شگفت‌آوری دشوار است.

در حالی که وظیفه انجام سفارشات می‌تواند در بیشتر موارد رضایت‌بخش باشد، HAM به هیچ وجه یک تجربه روان و بدون دردسر نیست. با توجه به اینکه هر شیفت جدید، تعداد زیادی از کارها، سفارشات، استراتژی‌ها و موانع (و همچنین یک سیستم رأی‌گیری که شما را ملزم به سرنگونی یا حفظ رئیس می‌کند) را به همراه دارد، بازی شما را به طور فعال مجبور می‌کند تا در هرج و مرج فرو بروید و به اهداف خود برسید، در حالی که همزمان شاهد فرو ریختن دیوارهای کارخانه و فرار کارگران بی‌سر و پا هستید و اگر فکر می‌کنید همه اینها شبیه یک کابوس دیجیتالی به نظر می‌رسد، واقعاً همینطور است و حتی بیشتر از آن.

ناامیدکننده است که همه چیز در HAM: The Game عادت بدی دارد که یا خراب می‌شود، قطع می‌شود یا در مواقع لزوم همکاری نمی‌کند. به عنوان مثال، اگر شما یک کارگر فنی هستید، وظیفه شما تعمیر تسمه‌های نقاله شکسته، دفع رانندگان کامیون بی‌صبر و اطمینان از اینکه هیچ چیز قبل از انتشار مجدد سهمیه از هم نپاشد، است. و سپس فرآیند مدیریتی وجود دارد – یک دردسر جداگانه که نیاز به نظارت شبانه‌روزی و تجزیه و تحلیل دقیق دارد. در مجموع، چیزهای زیادی برای دستکاری وجود دارد و از همه مهمتر، یک اتحادیه خوب و قدیمی از کارگران که با خوشحالی جاه‌طلبی‌های شما را با یک اشاره کلید از بین می‌برند. البته این موضوع کاملاً دیگری است.

در زیر گیم‌پلی سریع و مکانیک‌های مبتنی بر کارهای روزمره که دائماً در حال گسترش هستند، یک تجربه همکاری واقعاً لذت‌بخش نهفته است که بسیاری از چیزها را درست انجام می‌دهد. مطمئناً، شلوغ است و اغلب سردردهای بیشتری نسبت به جادوهای همکاری رضایت‌بخش ایجاد می‌کند. با این حال، پشت منحنی یادگیری شیب‌دار و شرایط نسبتاً آشفته‌اش، یک تجربه آزاردهنده اما به طرز عجیبی اعتیادآور را رها می‌کند که چیزهای زیادی برای آزمایش کردن برای شما باقی می‌گذارد. و انبار، به طور کلی، با مجموعه‌ای باکیفیت از تجهیزات و ارتقاءها، منحنی‌ها و حالت‌های عملیاتی، چیزهای زیادی برای ارائه دارد. هرگز مانند یک ماشین روغن‌کاری شده به نظر نمی‌رسد، اما فکر می‌کنم نکته تا حدودی همین است.

صادقانه بگویم، جای زیادی برای تکامل HAM به چیزی بسیار بسیار بزرگتر وجود دارد. درست است که پایه و اساس یک بازی عالی از قبل وجود دارد. با این حال، این بازی همچنین ظرفیت اتصال به مواد و گزینه‌های بیشتر را دارد تا به آن کمک کند مدل اصلی خود را بیشتر گسترش دهد. از نظر مکانیکی، کمی نامرتب است، اما باز هم، تقریباً همان چیزی است که هدف آن است. مشکل این است که اغلب تشخیص اینکه آیا خراب است یا عمدی، دشوار است. در هر صورت، بهتر است انتظار نداشته باشید که HAM یک بازی ساده و روان با قابلیت‌های بی‌عیب و نقص باشد.

کافی است بگوییم که، با وجود تمام کاستی‌هایش، HAM: The Game یک عنوان PvE عالی با جنبه‌های جذاب و عناصر عجیب و غریب فراوان است که می‌توان آن را خاص نامید. این بازی تمام ویژگی‌ها و شوخی‌های مضحک یک تجربه PvE خسته‌کننده اما به طرز عجیبی اعتیادآور را دارد که می‌تواند ساعت‌ها شما را درگیر شلوغی و هیاهو کند. هنوز هم در بعضی جاها کمی شلخته است، اما اگر چیزی باشد، به عجیب و غریب بودن کلی آن می‌افزاید. چیزی که از HAM به دست می‌آورید ارزشش را دارد و اگر به دنبال یک بازی سبک مهمانی بامزه برای خودتان و دوستانتان هستید، HAM: The Game گزینه‌ی فوق‌العاده‌ای است.