نقد و بررسی بازی Star Trek: Infection

دنیای بازی‌های Star Trek اخیراً متنوع شده است، درست مانند دوران مدرن Trek TV که سعی در ساخت سریال‌هایی دارد که ژانرهای واحد را به چالش می‌کشند. اگر از طرفداران سرسخت و باتجربه بازی‌های MMORPG هستید، Star Trek Online همچنان شما را پوشش می‌دهد. اگر از طرفداران بازی‌های استراتژیک مانند Civilization هستید، Star Trek Infinite در سال ۲۰۲۳ با Star Trek: Resurgence که یک ماجراجویی مبتنی بر داستان است، این نیاز را برطرف کرد.

و از همین چند ماه پیش، Star Trek Voyager: Across the Unknown برای بازیکنانی که به طور مساوی به اکتشاف و شانس علاقه دارند، به صورت سفارشی ساخته شد. در همین راستا، Star Trek: Infection نیز به نظر می‌رسد که شکاف‌های ژانر وحشت بقا و واقعیت مجازی (VR) را پر کند و این تجربه به عنوان یک بازی Trek بسیار سرگرم‌کننده است، اما در بخش ترس انتظار زیادی نداشته باشید.

داستان این نسخه که در اواخر قرن بیست و چهارم و در یک کشتی کلاس Defiant (که توسط Deep Space Nine به یک بازی نمادین تبدیل شده است) اتفاق می‌افتد، شما را در لباس مخصوص Starfleet به نام Ferak، یک افسر Vulcan که احتمالاً تنها امید U.S.S. Lumen است، قرار می‌دهد. Ferak، که خود تا حدودی مرموز است، عضو جدید Lumen است؛ او که توسط همان عفونتی که در کشتی شیوع پیدا کرده، به خطر افتاده است، با ایده کمی از آنچه اتفاق می‌افتد، اما با یک هدف مشخص از خواب بیدار می‌شود: مبارزه با طاعون، نجات Lumen و خدمه بازمانده آن، و آشکار کردن اسرار عفونت.

Star Trek: Infection فقط روی یکی از این دو پلتفرم موجود است: کامپیوتر از طریق Steam VR و Meta Quest 3. بنابراین، تجربه بازی به عنوان واقعیت مجازی اختیاری نیست، بلکه اجباری است. اگر Meta Quest 3 یا هدست VR سازگار با Steam VR ندارید، پس شانسی ندارید. من فرصتی برای بازی کردن هر دو نسخه داشتم و نسخه Meta Quest 3 در مقایسه با نسخه 10 گیگابایتی Steam VR، حجم دانلود کمی دارد و به همین دلیل است که نسخه دوم از نظر بصری چشمگیرتر است (البته به شرطی که رایانه‌ای داشته باشید که بتواند آن را بازی کند).

هنگام شروع بازی، می‌توانید به سرعت نوع تجربه گیم‌پلی مورد نظر خود را انتخاب کنید، در حالت نشسته یا ایستاده بازی کنید و با استفاده از کنترلرهای هدست VR خود در دنیای بازی حرکت کنید. من تقریباً بلافاصله تصمیم گرفتم به تنظیمات بروم و حرکت و چرخش دوربین را به حالت روان تغییر دهم، به این معنی که نیازی به ضربه زدن به چپ یا راست و تغییر موقعیت شخصیت خود در قوس‌های 45 یا 90 درجه نخواهید داشت.

از آنجا، از دسته‌ها و دکمه‌های کنترلر خود برای گرفتن اقلام درون بازی مانند تراشه‌ها و آچارهای هم‌خط، یک دستگاه سه کاره و یک پَرتواَنداز برای عملکرد در دنیای بازی استفاده خواهید کرد. همچنین می‌توانید اقداماتی مانند گرفتن اشیاء، انجام نیشگون گرفتن عصب Vulcan و غیره را انجام دهید. اگرچه این اقدامات از نظر فنی شهودی هستند – به عنوان مثال، دست خود را دراز کنید تا دکمه‌ای را روی کنترلر فشار دهید – ماهیت بازی‌های واقعیت مجازی گاهی اوقات ممکن است به این معنی باشد که اقدامات شما همیشه در خود بازی به صورت یک به یک انجام نمی‌شوند. آزمون و خطا اتفاق می‌افتد – گاهی اوقات بسیار مکرر – بنابراین بهتر است خودتان را برای آن آماده کنید.

در حالی که Star Trek: Infection به هیچ وجه بی‌نقص نیست، اما به وضوح توسط تیمی ساخته شده که پیشتازان فضا را به خوبی درک کرده‌اند. بهترین لحظات آن از اقدامات ساده‌ای مانند تصمیم به ترک صندلی کاپیتان Lumen و کاوش پل آن قبل از شروع بازی، یا کمک به یکی از اعضای خدمه برای تعمیر یک شاتل در محفظه شاتل Deep Space 38 ناشی می‌شود. وقتی فقط شما و Trek هستید، Infection احساساتی را برمی‌انگیزد که من در بازی Stage 9 که اکنون از رده خارج شده و توسط طرفداران ساخته شده یا Star Trek Voyager: Elite Force با بودجه بالاتر، که هر دو به شما اجازه می‌دهند به ترتیب در سالن‌های Enterprise-D یا Voyager پرسه بزنید، از آنها لذت بردم.

برای کسانی که نگران هستند باید گفت که Infection خیلی ترسناک نیست، اما به وحشت روانی می‌پردازد. با این حال، گاهی اوقات کمی زننده است – در برخی موارد لازم است که اساساً بازوی خود را گاز بگیرید تا از شر DNA خارجی خلاص شوید – و یک یا دو ترس ناگهانی وجود دارد. خودتان را هوشیار بدانید. در کل، Infection شبیه به آن قسمت زامبی از Strange New Worlds است – می‌توانید ببینید که آنها چه هدفی داشتند، اما لزوماً موافق نباشید که به آنجا رسیده‌اند یا نه. این کار کمی جسارت (و شاید منطق) می‌خواهد، و در حالی که برخی ممکن است مایل باشند تا این حد پیش بروند، برخی دیگر این کار را نخواهند کرد.

در نهایت، با وجود اینکه بازی Star Trek: Infection برخلاف آنچه برخی از طرفداران ژانر وحشت آرزویش را دارند، به عنوان یک بازی ترسناک بقا و یک تجربه Star Trek کاملا موفق عمل می‌کند. این بازی وحشت نگران‌کننده‌ای را که گهگاه در Trek ظاهر می‌شود، به تصویر می‌کشد و آن را به بهترین شکل در VR متمرکز می‌کند. ضمنا این بازی از نظر لحن داستان کاملاً مناسب طرفداران این مجموعه است که یک فضای ترسناک علمی-تخیلی را برای سایر مخاطبین به نمایش می گذارد.