با اینترنتی که در نوجوانی بهسختی وصل میشد و تعداد بازیهایی که فقط میتوانستم بارها و بارها نصبشان کنم، پیدا کردن یک هایدنآبجکت سهبعدی که از عمق محیط استفاده کند، همانقدر عجیب بود که پیدا کردن یک اسباببازی گمشده زیر تخت کریسمس. Fantastic Findings: Hidden Seasons از همان اولین لحظه که سوار قطار بابانوئل میشوی، مشخص میکند که قرار است یک ماجرای آرام و پر از ریزهکاری را تجربه کنی. داستان ساده است: بابانوئل گوزنهایش را گم کرده و فضای خانه و کارگاهش هم به هم ریخته. یک اردک بامزه به نام Jingles کنارت است تا کمک کنی همهچیز را مرتب کنی. اما به جای همراهی در یک مسیر خطی، هر مرحله یک دنیای کوچک با اتاقهای بههمپیوسته است؛ جایی که باید نهتنها آیتمهای اصلی فهرست را پیدا کنی، بلکه صدها شیء پنهان و یک سری کارهای جانبی عجیب را هم انجام بدهی.
همان چیزهایی که باعث میشود من عاشق بازیهای اکتشافی باشم، اینجا با قدرت تمام ظاهر شدهاند: کشوها را باز میکنی، صندوقچهها را شکاف میزنی، عکسهای کج را صاف میکنی، و تار عنکبوتهای مزاحم را با جارو پاک میکنی. این بازی فقط یک لیست آیتم نیست؛ یک خانهی پر از داستانهای کوچک است. مثلاً وقتی در قطار کریسمس دستهای گوسفند را میبینی که به چراغهای رنگارنگ گیر کردهاند و دارند جشن میگیرند، یا وقتی در اتاق زیرشیروانی آسیابِ پنگوئنی یک ساحل کوچک پیدا میکنی، لبخند میزنی. این لحظههای بامزه و غیرمنتظره هستند که گشتن در هر بخش را تازه نگه میدارند. من بارها پیش آمده که فقط برای دیدن جزئیات بیشتر، به اتاقی برگشتم که از قبل تمیز کرده بودم و یک شیء جدید پیدا کردم. هر چند که پیدا کردن آن شیءهای جدید گاهی به قیمت چشمهای خسته تمام میشد.
بزرگترین نقطه قوت بازی، بهرهبرداری از زاویه دید سهبعدی است. خیلی از هایدنآبجکتها فقط یک تصویر ثابت و تخت هستند؛ اینجا اما باید دوربین را بچرخانی، زوم کنی، و حتی وسایلی که پشت یک جعبه یا در یک قفسهی بلند هستند را از زاویهای دیگر پیدا کنی. این یعنی کاوش در بازی معنای واقعی پیدا میکند و هیچچیز قابل پیشبینی نیست. مثلاً یک تکه شیرینی زنجبیلی ممکن است فقط از بالای یک قفسه پیدا شود، اما اگر دوربین را دقیقاً تنظیم نکرده باشی، هرگز متوجه آن نمیشوی. این حس «آها، اینجا بود!» دقیقاً همان چیزی است که من از یک بازی میخواهم.
اما این بازی قبل از اینکه قهرمان شود، چند مشکل مهم دارد که نمیشود نادیدهشان گرفت. اول اینکه دوربین واقعاً لجباز است. با وجود تنظیماتی که برای سرعت چرخش و زوم در نظر گرفته شده، هنوز هم در چند نقطهی کور گیر میکند. گاهی آنقدر پایین میرود که انگار میخواهد زمین را ببوسد و آیتمهای روی سطوح بلند از دید خارج میشوند؛ گاهی هم آنقدر عقب میرود که تشخیص اشیای ریز از تزئینات شلوغ محیط غیرممکن میشود. من چند بار با ماوس داغان، روی یک آیتم کلیک کردم و بازی یک شیء کاملاً بیربط را برداشت. این مشکل وقتی دردناکتر میشود که فقط یک تخته شکلات آخر از فهرست مانده و دوربین تصمیم گرفته است به جای کمک، اذیت کند.
دومین مشکل به سیستم راهنما برمیگردد. برای آیتمهای اصلی، یک راهنمای متنی وجود دارد که متأسفانه خیلی کلی است و مکان دقیق را نمیگوید. مثلاً مینویسد «توی آشپزخانه دنبالش بگرد» در حالی که شما همین آشپزخانه را سه بار زیرورو کردهاید. برای کارهای جانبی، یعنی غذاها، تکههای شیرینی زنجبیلی و لکههای کثیف، هیچ راهنمایی وجود ندارد. این یعنی اگر آدم وسواسی هستید، بار آخر مجبورید تمام محیط را با صبر و حوصلهی یک باستانشناس بگردید و این میتواند خستهکننده باشد. من خودم چند ساعت آخر را فقط به امید پیدا کردن آخرین دسرِ پنهان، روی صفحه مانیتور خم شده بودم و دیگر هیچ لذتی از بازی نمیبردم.
از نظر محتوا، بازی نه مرحلهی بزرگ با چندین بخش بههمپیوسته دارد و هر کدام یک حالوهوای متفاوت دارد: خانهی بابانوئل، قطار سریعالسیر با دوازده واگن، کارگاه بزرگ، بازار کریسمس با چرخ و فلک و موزهی عجیبی که یادم میآید همهچیز آن به نوعی به تعطیلات ربط دارد. با این تنوع، بازی در ابتدا به هیچ وجه تکراری به نظر نمیرسد. اما بعد از مرحلهی چهارم یا پنجم، ریتم بازی کمکم افت پیدا میکند؛ شاید به این خاطر که مخفی کردن اشیا در بعضی بخشها به فرمول ثابتی نزدیک میشود و دیگر آن سورپرایزهای اولیه کمرنگتر میشوند. برای من، تجربهی آرامشبخش در اوایل بازی تبدیل به یک چالش طاقتفرسای جمعآوری شد؛ هر چند که این بستگی به روحیهی بازیکن دارد. اگر عاشق تکمیل کردن همهچیز باشید، بازی ساعتهای بیشتری دوام میآورد، ولی اگر مثل من به دنبال چالش فیزیکی یا رضایت سریع باشید، شاید بعد از چند ساعت چیزی برای تحریک هیجانتان نماند.
از نظر صوتی و بصری، Fantastic Findings: Hidden Seasons واقعاً حالوهوای کریسمس را منتقل میکند. موسیقی پسزمینه آنچنان گرم و گیراست که وسط یک روز سرد زمستانی هوس کاکائو میکنید. طراحی مراحل هم پر از جزئیات است؛ از درختهای تزئینشده گرفته تا کادوهای رنگی و چراغهایی که هر کدام میتوانند هدف بعدی شما باشند. این دقت به جزئیات در کنار نورپردازی گرم، باعث میشود چند ساعت در بازی غرق شوید و متوجه گذر زمان نشوید. داستان هم عمداً ساده و بیادعاست؛ همانقدر که یک قصهی شب کریسمس باید باشد. اردک Jingles آنقدر بانمک است که هر بار حرف میزند لبخند به لبم میآورد، حتی اگر راهنماییهایش خیلی جزئی نباشند.
با همهی این صحبتها، نمیتوانم بگویم که Fantastic Findings: Hidden Seasons یک بازی عالی است. دوربین و راهنما آن را از رسیدن به یک تجربهی بهیادماندنی باز میدارند. اما در عوض یک بازی آرام، خوشساخت و پر از شگفتیهای کوچک دارید که برای شبهای تعطیل عالی است. اگر وقت ندارید خودتان را درگیر تکمیل صددرصد کنید، این بازی میتواند یک همراه خوب ساعتی باشد. و اگر وسواس جمعآوری دارید، باید زانوی صبر پیشگیری کنید و بدانید که آخرین آیتمها همیشه با یک فنجان چای و کمی صبر به دست میآیند. برای من، این بازی در نهایت یک تجربهی دلپذیر بود، هرچند نه آنقدر که با وجود مشکلاتش بخواهم فوراً یک دور دیگر شروعش کنم.
- محیطهای کریسمسی پرجزئیات و طراحی سهمرحلهای که کاوش را تشویق میکند
- هزاران آیتم پنهان و فعالیتهای جانبی جذاب که ارزش گشتن در هر گوشه را میدهد
- موسیقی و فضای گرم تعطیلات که حسوحال دلپذیری میسازد
- شگفتیهای کوچک و سورپرایزهای طنز در هر مرحله
- تجربهی آرام و بدون استرس مناسب برای شبهای تعطیل
- دوربین در زومها و زاویهها رفتار غیرقابل پیشبینی دارد و باعث مکاننمایی اشتباه میشود
- راهنمای پایهای برای جمعآوریهای جانبی وجود ندارد و آخرین آیتمها با جستجوی بیوقفه به دست میآیند
- ریتم بازی در نیمههای دوم شتاب کمتری پیدا میکند و شاید حوصلهی برخی را سر ببرد
- اجبار به جمعآوری ستاره برای باز کردن مراحل ممکن است برای کسانی که دوست دارند بازی را بدون کارهای اضافی پیش ببرند آزاردهنده باشد
- کنترلهای ساده ولی گاهی شلخته، خصوصاً وقتی زوم اشتباه، روی آیتم مورد نظر کلیک نمیخورد
IRG Review Iran Game Review



