نقد و بررسی بازی Monster Crown: Sin Eater

استودیو Aurum پیش از این در سال ۲۰۲۱ بازی Monster Crown را برای نینتندو سوییچ منتشر کرده بود و اکنون با گذشت ۵ سال، بازی Monster Crown: Sin Eater را برای این کنسول عرضه کرده است. گفته می‌شود که این نسخه جدید از یک موتور گرافیکی جدید و تیمی بزرگتر از بازی اول استفاده می‌کند و ویژگی‌های جدیدی را ارائه می‌دهد که تجربه رام کردن هیولاها را بهبود می‌بخشد. Monster Crown: Sin Eater به دلیل استفاده از مجموعه‌ای از تنظیمات و تجربه روان‌تر، به نظر می‌رسد برای رفع برخی از مشکلات نسخه قبلی طراحی شده است. نتیجه، یک بازی Studio Aurum است که قوی‌تر به نظر می‌رسد، اما در عین حال، کمی ناامیدکننده نیز هست.

داستان بازی با شخصیت Asur آغاز می‌شود که خانه خود را ترک می‌کند تا با تبدیل شدن به یک رام کننده هیولا و به دست آوردن قدرت کافی برای نجات دادن اوضاع، به خانواده‌اش کمک کند. برای گرفتن اولین هیولای خود باید تا نزدیکترین شهر پیاده بروید، اما طبیعتا هیچ فردی قبول نمی کند استاد پوکمونی را به صورت رایگان به شما بدهد. در عوض، شما باید از میان ۵ گزینه، یکی را انتخاب کنید.

قبل از شروع بازی، می‌توانید بین ۳ سطح دشواری، از حالت داستانی گرفته تا سطح دشواری Monster Crown، یکی را انتخاب کنید. تصمیم شما نه تنها بر میزان چالش برانگیز بودن نبردها، بلکه بر میزان سهولت کسب درآمد و یافتن منابع نیز تأثیر می‌گذارد. خوشبختانه، هیچ تفاوتی بین سه سطح دشواری از نظر داستان یا هیولاهای موجود وجود ندارد.

من این ویژگی بازی Monster Crown: Sin Eater را دوست دارم که گزینه‌های هیولای «شروع‌کننده» بیشتری نسبت به اکثر بازی‌های رام کردن هیولا داریم و همچنین ۸ جایگاه در گروه شما در مقایسه با ۶ جایگاه استاندارد وجود دارد. نکته جالب دیگر این است که می‌توانید با شخصیت خود با هیولاها مبارزه کنید، بنابراین یک گروه ۹ عضو دارید.

با سفر در دنیای بازی با هیولاهای جدیدی روبرو خواهید شد که در سراسر جهان پرسه می‌زنند. برخی از شما فرار می‌کنند، در حالی که برخی دیگر به شدت شما را تعقیب می‌کنند. در این بازی فقط ۵ نوع هیولا وجود دارد که من واقعاً آن را دوست داشتم زیرا مقابله با انواع کمتر کمی آسان‌تر از به خاطر سپردن کلی نقطه ضعف بود. روند گیم پلی به این صورت است که شما هیولاها را با ضعیف کردن آنها رام می‌کنید و سپس با استفاده از آیتم‌های «پیمان» آنها را اسیر می‌کنید.

هیولاهای «درخشان» وجود دارند که گاهی اوقات روی نقشه ظاهر می‌شوند، که رنگ‌های متفاوتی نسبت به نسخه پایه هیولا دارند و مزایایی را هم در نبردها و هم در پرورش ارائه می‌دهند. آنها با هیولاهای شیطانی که برای گرفتنشان به آیتم‌های پیمان شیطانی بسیار کمیاب‌تر نیاز دارند، پیچیدگی دیگری اضافه کردند.

هیولاها در این بازی تکامل نمی‌یابند (به استثنای کسانی که از آیتم‌ها برای “تبدیل” استفاده می‌کنند)؛ در عوض، باید برای به دست آوردن هیولاهای قوی‌تر به امکانات پرورش و ادغام تکیه کنید. هنگام پرورش هیولاها باید در نظر بگیرید که هر یک از آنها چه ویژگی مثبت و چه ویژگی منفی دارند تا فرزندان آنها در نهایت دارای ویژگی‌هایی باشند که بیشترین سود را برای آنها داشته باشد (و کمترین آسیب را به آنها برساند).

Asur درست مانند هیولاها لول آپ می شود و وقتی به سطوح خاصی می‌رسد، می‌توانید یک مهارت ویژه را انتخاب کنید، مانند زمان کمتر برای بیرون آمدن تخم‌ها یا کسب پول بیشتر. نقطه‌ای وجود دارد که در آن آسور می‌تواند شروع به یادگیری توانایی‌های جدید کند، اما من این مکانیک را بسیار گیج‌کننده یافتم زیرا روش آن اصلاً توضیح داده نشده بود. اینکه بتوانید با شخصیت خود با هیولاها بجنگید ایده جالبی است، اما در نهایت فکر نمی‌کردم که به دلیل مقدار کم HP و این واقعیت که او به دلایلی هرگز از سطح 20 بالاتر نمی‌رود، ارزش استفاده داشته باشد.

نبردهای بازی Monster Crown: Sin Eater به صورت نوبتی هستند و یک “نوار سینرژی” وجود دارد که با ادامه مبارزه پر می‌شود و می‌توان از آن برای “تاج‌گذاری” یک توانایی و تقویت آن استفاده کرد. به نظرم حتی در حالت داستانی هم بازی آنقدرها آسان نیست. زیاد به یاد نمی‌آورم که به هیولاهای وحشی معمولی ببازم، اما برخی از باس ها به طور خاص سخت بودند.

در نهایت فکر می‌کنم بزرگترین مشکل من با این بازی، جهت‌دهی و توضیحات حداقلی است. یادداشت‌های رام‌کننده وجود دارد که نحوه کار برخی چیزها را توضیح می‌دهد، و همچنین یک بخش اهداف که اغلب مکان یک ماموریت را فهرست می‌کند. اما فکر نمی‌کردم اینها شخصاً برای من کافی باشند. در اوایل بازی، در مورد اینکه چه کاری باید انجام دهم و کجا بروم، گیج شدم. نمی‌دانستم که قرار است در اوایل بازی با یک دشمن خاص روبرو شوم، بنابراین مدام در اطراف پرسه می‌زدم تا بفهمم چه کاری باید انجام دهم.

در کل با اینکه برای بازی Monster Crown: Sin Eater احترام زیادی قائلم و از هر نظر، آن را یک پیشرفت بزرگ می دانم و می‌تواند در آینده به چیزی عالی تبدیل شود، اما در حال حاضر به نظر می‌رسد که هنوز پخته نشده است. حدود 20 ساعت طول کشید تا بازی را در حالت داستانی تمام کنم، اما وقتی در نظر بگیرید که “بیش از هزار هیولای دست‌ساز منحصر به فرد و صدها رنگ برای انتخاب وجود دارد”، بازیکنانی که واقعاً به آزمایش پرورش و ترکیب هیولاها می‌پردازند، احتمالاً زمان بازی بسیار طولانی‌تری خواهند داشت.

به وضوح می‌توانید ببینید که استودیو Aurum از اشتباهات گذشته اش در ساخت بازی Monster Crown: Sin Eater چه درس‌هایی گرفته است. این به این معنی نیست که تجربه اکنون بی‌نقص است. اما از بسیاری جهات بسیار قوی‌تر از بازی قبلی است. با بازخوردی که تیم احتمالاً از این نسخه دریافت خواهد کرد و کمی تنظیم دقیق، می‌توانم ببینم که نسخه سوم به چیزی خاص تبدیل می‌شود.