نقد و بررسی بازی Machine Mind

حوزه بازی‌های مستقل، جایی است که می‌توان خلاقانه‌ترین ایده‌ها را در آن‌ها یافت و احتمالاً به همین دلیل است که در سال‌های اخیر شاهد تحسین جهانی روزافزون بازی‌های مستقل هستیم، تا جایی که جوایز بازی ۲۰۲۵ تقریباً منحصراً به جایزه بهترین بازی مستقل سال اختصاص یافت! Machine Mind یکی از آن عناوین مستقلی است که پتانسیل زیادی دارد، به خصوص که از سوی توسعه‌دهنده و ناشری مانند Targem Games که واقعاً عاشق نبردهای وسایل نقلیه است، ارائه شده است. اما سوال اینجاست که Machine Mind چقدر در تبدیل این ایده‌های عالی به مکانیک‌های لذت‌بخش بازی‌های ویدیویی موفق است؟ در این مقاله نقد و بررسی از وب سایت IRG Review به این پرسش پاسخ خواهیم داد.

Machine Mind بخشی از یک عنوان RTS و بخشی از یک شوتر ایزومتریک است. شما باید در حین درگیر شدن در سناریوهای نبرد وسایل نقلیه، یک پایگاه عملیاتی را حفظ کرده و منابع را جمع‌آوری کنید. بازی با یک محل سقوط در یک دنیای آخرالزمانی آغاز می‌شود که در آن بشریت پس از یک جنگ هسته‌ای به یک ایستگاه فضایی فرار کرده است. شخصیت اصلی بی‌نام و نشان با آنچه از هوش مصنوعی سفینه باقی مانده است، روبرو می گردد، زیرا متوجه می‌شود که هوشیاری او تنها چیزی است که از بشریت پس از سقوط باقی مانده و در یک ماژول ذهن قرار دارد. در نتیجه، شخصیت اصلی اکنون می‌تواند وسایل نقلیه‌ای به نام ربات‌ها و اتوماسیون‌ها را از راه دور کنترل کند و سعی کند راهی برای بازگشت به ایستگاه فضایی و فرار از بیابان زمین پیدا کند.

با شروع بازی، شما باید مانند هر بازی RTS دیگری، یک پایگاه بسازید و از آن نگهداری کنید. مدیریت نیروها، جمع‌آوری مواد اولیه، مدیریت سلامتی ساختمان، تحقیق برای فناوری‌های جدید و سایر وظایف معمول مدیریت پایگاه در این بازی نیز وجود دارد، اما به دلیل محدودیت‌های حرکت دوربین و میدان دید، کمی دست و پا گیرتر هستند. همانطور که قبلاً ذکر شد، Machine Mind همچنین یک شوتر ایزومتریک نیز است و توسعه‌دهندگان متأسفانه تصمیم گرفتند که این انتخاب دوربین را برای کل تجربه، حتی وظایف مدیریت پایگاه، حفظ کنند. به همین دلیل است که باید در اطراف پایگاه حرکت کنید و ربات خود را در زاویه و فاصله مناسب از ساختمان‌ها قرار دهید تا با آنها تعامل داشته باشید. ساختن سازه‌های جدید نیز دردسرساز است، زیرا ربات شما مانعی محسوب می‌شود که مانع از قرار دادن ساختمان‌ها روی آن، حتی به طور موقت، می‌شود تا بتوانید آن را حرکت داده و بعداً شروع به ساختن آنها کنید.

بیشتر وظایف مدیریتی در بازی را می‌توان با استفاده از ربات‌های دیگر به صورت خودکار انجام داد. ربات‌ها را می‌توان در یک کارخانه ساخت و به سلاح‌های مختلفی مانند تفنگ ساچمه‌ای، مسلسل و تفنگ ریلی و ماژول‌های مدیریتی مانند ابزارهای تعمیر، ابزارهای ساختمانی، ابزارهای حفاری و غیره مجهز کرد. هر ربات را می‌توان به صورت جداگانه و در لحظه کنترل کرد یا وظایف خودکاری مانند تعمیر زیرساخت‌های آسیب‌دیده و ساخت زیرساخت‌های جدید، یا جمع‌آوری و استخراج منابع را به بازیکن محول کرد، در حالی که بازیکن ربات دیگری را کنترل می‌کند و در زمین‌های بایر به دنبال فرصت‌های جدید یا پیشبرد داستان می‌گردد.

اگرچه اتوماسیون بازی Machine Mind معمولاً به خوبی کار می‌کند، اما ناخوشایندی هایی نیز دارد، زمانی که ربات‌ها در زمین ناهموار گیر می‌کنند یا نمی‌توانند بهترین راه را برای رسیدن به مقصد خود پیدا کنند، یا حتی اغلب در فضاهای بسته پایگاه مانند جاخالی دادن به یکدیگر برخورد می‌کنند. مدیریت ربات‌ها نیز دشوار است. من نتوانستم هیچ راهی برای از بین بردن کامل یک ربات یا تغییر موتور آن به یک موتور بهتر پیدا کنم. اگرچه ماژول‌ها را می‌توان به دلخواه خود روشن و خاموش کرد، اما ساختار کلی یک ربات قابل تغییر نیست و اگر به اشتباه، مثلاً یک ربات تریلر مانند بلند ایجاد کنید و بعداً تصمیم بگیرید آن را به یک ربات پهن‌تر و مربعی‌تر تبدیل کنید، نمی‌توانید این کار را انجام دهید.

جنبه مبارزه با وسایل نقلیه بازی شاید بهترین بخش آن باشد. هر ربات ظرفیت محدودی برای ماژول‌ها دارد و هر ماژول نیز مقدار مشخصی از قدرت را مصرف می‌کند. بنابراین، شما باید به طور استراتژیک ماژول‌هایی را که برای متعادل کردن محدودیت‌های فضا و قدرت تجهیز می‌کنند، انتخاب کنید. ماژول‌های مبارزه نیز در مورد هدف‌گیری محدودیت‌های خود را دارند. اگر دو مسلسل را درست روبروی یکدیگر قرار دهید، خط دید یکدیگر را محدود می‌کنند. بنابراین، حتی جنبه‌های اکشن بازی نیز به مقدار قابل توجهی از قدرت مغز نیاز دارند. خطرات محیطی، مانند شرایط آب و هوایی سخت و هوای آلوده، و همچنین تاکتیک‌های تهاجمی مختلف دشمن، مانند موشک‌های هدایت‌شونده، نیز به پیچیدگی ماژول‌های مورد نیاز برای مقابله با این چالش‌ها در طول بازی می‌افزایند. اگرچه سلاح هایی که دارید، فوق‌العاده متنوع نیست، اما موفق می‌شود کار را به پایان برساند.

Machine Mind همچنین از مشکلات جزئی اما غیرقابل چشم‌پوشی در کیفیت بازی رنج می‌برد. هیچ مرحله آموزشی واقعی وجود ندارد و همه چیز فقط از طریق یک برگه ژورنال مانند در حال حرکت توضیح داده می‌شود. بنابراین، برخی از ویژگی‌ها نادیده گرفته می‌شوند و به درستی توضیح داده نمی‌شوند، که گیج‌کننده است. به عنوان مثال، شما یک ربات ایجاد می‌کنید و آن را به یک ماژول استخراج سنگ معدن مجهز می‌کنید. حالا باید بتواند به طور خودکار حرکت کند و سنگ معدن جمع‌آوری کند، درست است؟ اشتباه است! شما باید قبل از اینکه ربات‌های شما بتوانند از این ابزار استفاده کنند، ابتدا نقش جمع‌آوری‌کننده سنگ معدن را برای آنها تحقیق کنید و این به درستی اشاره نشده است.

ایراد دیگر بازی نبود قابلیت ذخیره دستی است. تصور کنید که یک بازی RTS را بدون ذخیره دستی انجام می‌دهید. دیوانه‌کننده است، بله؟ خب، به آن Machine Mind می‌گویند. این بازی تا چهار ذخیره خودکار را در خود جای می‌دهد و آنها یکدیگر را بازنویسی می‌کنند، بنابراین اگر فکر می‌کنید تاکتیک‌های خود را اشتباه برنامه‌ریزی کرده‌اید و باید به چند ساعت قبل برگردید و از ابتدا شروع کنید، فقط باید کمپین را از ابتدا شروع کنید.

در نهایت، Machine Mind یک بازی پر از ایده‌های نوآورانه اما نیمه‌پخته است. عناوین موفق‌تر دیگری مانند Rift Breaker سعی کردند المان های دو ژانر RTS و شوتر را در یک تجربه بسیار لذت‌بخش‌تر ترکیب کنند، اما توسعه دهنده Targem Games نمی‌تواند جدیدترین بازی خود را با همان کیفیت ارائه دهد. شاید با صرف زمان بیشتر و چند به‌روزرسانی اساسی، Machine Mind به یک تجربه بهتر و لذت‌بخش‌تر تبدیل شود.