نقد و بررسی بازی Under Par Golf Architect

برای نسل خاصی از گیمرها که با بازی‌های گلف بزرگ شده‌اند، خاطره‌ای فراموش‌نشدنی از بازی کلاسیک Sid Meirer محصول سال ۲۰۰۲ وجود دارد که توانست ماهیت طراحی مسیر را با حلقه اعتیادآور بازی‌های Tycoon که در اوایل دهه ۲۰۰۰ بسیار محبوب بودند، ترکیب کند. از آن زمان تاکنون بیش از دو دهه است که این ژانر تا به امروز کاملاً غیرفعال بوده است تا اینکه بازی Under Par Golf Architect سرانجام منتشر شد. پس از یک آخر هفته کامل ساخت زمین‌های گلف، به چالش کشیدن افراد مجازی و تماشای VIPS که ادعا می‌کنند بهترین گلف‌بازان هستند، می‌توان با اطمینان گفت که این بازی برای من یک بازی بی‌دردسر است و باید آن را تجربه کنم.

فرضیه اصلی Under Par Golf Architect ویرایشگر قوی آن است. می دانید که در کنسول، “ویرایشگر” اغلب کلمه ترسناکی است و اکثر بازی‌های این حوزه به خاطر رابط کاربری، رابط‌ها و مکان‌نماهای دست و پا گیرشان مشهور هستند، اما صادقانه بگویم، وقتی اصول اولیه را یاد بگیرید و یک یا دو ساعت قبل از اینکه به عادت تبدیل شود، آن را انجام دهید، بسیار لذت‌بخش است. این بازی از یک سیستم مبتنی بر کاشی استفاده می‌کند و مطمئن می‌شود که شما فقط سوراخ ۱ و سوراخ ۲ را قرار نمی‌دهید، بلکه در حال مجسمه‌سازی و ساخت شاهکارها و جابجایی چیزها هستید تا بهترین تجربه را برای مشتریان خود رقم بزنید.

Under Par Golf Architect با یک اصل و نسب مشخص عرضه می‌شود. هر کسی که با شبیه‌سازی‌های مدیریتی کلاسیک مانند Theme Hospital، RollerCoaster Tycoon یا به طور خاص‌تر، SimGolf سید مایر وقت گذرانده باشد، تقریباً بلافاصله ساختار آن را تشخیص خواهد داد. سناریوها در سراسر یک نقشه جهان قرار گرفته‌اند، هر کدام با یک چک لیست از اهداف برای تکمیل. ستاره کسب کنید، مناطق جدید را آزاد کنید، تکرار کنید. این یک چرخه آشنا است و بازی به شدت بر این آشنایی تکیه دارد. خود نقشه جلوه کوچکی دارد: شما با راندن یک ماشین گلف بین سناریوها حرکت می‌کنید، حتی اگر دوست داشته باشید از میان مناظر عبور می‌کنید. این یک حرکت بازیگوشانه است، در نهایت بی‌اهمیت، اما نمادی از لحن بازی است؛ سبک، کمی احمقانه، و به طور خاص به عمق اهمیت نمی‌دهد.

هر سناریو شما را موظف می‌کند با دستیابی به مجموعه‌ای از اهداف، به رتبه سه ستاره برسید: ساخت تعداد مشخصی از چاله‌های par-4، جذب اعضای سطح طلایی، افزایش “عامل سرگرمی” و غیره. شما چاله‌ها را طراحی می‌کنید، چیدمان آنها را تغییر می‌دهید و یک رتبه کیفی دریافت می‌کنید که بر رضایت و هزینه مهمانان تأثیر می‌گذارد. در بالای آن مجموعه‌ای از ساختمان‌های پشتیبانی – مغازه‌ها، رستوران‌ها، اسپاها، به همراه کارکنانی برای اداره آنها و نگهبانان زمین برای مرتب نگه داشتن زمین – قرار دارد.

روی کاغذ، این یک شبیه‌ساز مدیریت کامل است. در عمل، یک شبیه‌ساز ساده شده است. پیشرفت به رتبه‌بندی ستاره‌ها، باز کردن قفل آیتم‌ها و ارتقاءهای جدید وابسته است و حتی می‌توانید خودتان مسابقات را برگزار کنید یا یک نسخه ساده‌تر از گلف را بازی کنید. با اطمینان از اینکه مسیر کافی وجود دارد، مناطق فرود و قرارگیری استراتژیک ایجاد می‌کند، می‌توانید نوع مسیر را تغییر دهید که مکانیک‌هایی را در مورد نحوه تعامل توپ در هنگام فرود ایجاد می‌کند. داشتن فضای سبز کافی برای فرود و داشتن گزینه‌ای برای زمینی‌سازی، ایجاد شیب‌هایی که پات را سخت‌تر می‌کند. در نهایت، خطرات، اینها از چیزهایی مانند بانکرها، آب، درختان و ناهمواری‌هایی تشکیل شده‌اند که فقط سوراخ را می‌شکنند و نوعی تفکر در مورد قرارگیری ضربه ایجاد می‌کنند.

پس از شکل‌گیری مسیر شما، باید آن را به عنوان یک کسب و کار اداره کنید. اینجاست که Under Par از یک مجموعه خلاقانه به یک شبیه‌ساز مدیریت تغییر می‌کند. شما به چیزی بیش از زمین‌های گلف نیاز خواهید داشت، به رستوران‌ها، زمین‌های رانندگی و امکانات برای VIP های گلف خود نیاز خواهید داشت. بخش مدیریت، ترکیبی از «مخلوط» از عمق است. از یک طرف، استخدام کارکنان برای رسیدگی به جنبه‌های خاصی از زمین، لایه‌ای از جذابیت را اضافه می‌کند.

با این حال، کمی سبک به نظر می‌رسد زیرا نمی‌توانید ساختارها را به طور جزئی مدیریت کنید، قیمت‌ها را تغییر دهید و فاقد آن لایه اضافی است که در بازی‌های Tycoon قدیمی پیدا می‌کنید. من احساس می‌کنم که این یک لایه مالی اضافی بیشتر مورد نیاز است، به خصوص در حالت Career، زیرا حتی با سرعت ۳ برابر هم به آرامی پول در می‌آورد و گاهی اوقات با تلاش برای انجام کارهای زیاد، مانع می‌شد، زیرا انتظار داشتم همه چیز در پس‌زمینه خیلی سریع‌تر پیش برود.

چالش واقعی بازی Under Par Golf Architect از گلف‌بازان VIP ناشی می‌شود. این گلف‌بازان برجسته، سلیقه و پیشرفت خاص و اغلب سختی در حرفه گلف خود دارند. درخواست تعداد مشخصی سوراخ، داشتن امکانات و حتی رقابت در مسابقات. برآورده کردن نیازهای آنها بخش عمده‌ای از ساختار حالت «حرفه‌ای» است که در آن باید به اهداف/اهداف خاصی برسید تا در هر سطح ۳ ستاره کسب کنید. هر سطح ترفند خاص خود را دارد که باید با آن کنار بیایید و مطمئن شوید که می‌توانید خود را با آن وفق دهید. یک حالت سندباکس وجود دارد که در آن می‌توانید بدون محدودیت، باشگاه‌های خود را مجدداً مرور کنید و بسازید، همچنین فیلترهای زیادی برای تغییر وجود دارد تا تجربه شما تا حد امکان بی‌دغدغه یا دشوار باشد.

یکی از سرگرم‌کننده‌ترین ویژگی‌ها، امکان بازی کردن واقعی سوراخ‌هایی است که ایجاد می‌کنید و Under Par این قابلیت را با یک حالت گلف کاملاً یکپارچه ارائه می‌دهد. انتظار سطوح شبیه‌سازی را در اینجا نداشته باشید زیرا فیزیک بازی به سبک آرکید است و از یک متر قدرت و زمان‌بندی کلاسیک استفاده می‌کند. با این حال، بازی کردن در زمین خودتان برای علم ضروری است و به سرعت متوجه خواهید شد که اگر آن پناهگاه در سوراخ هشتم واقعاً یک کابوس باشد، سوراخ را غیرقابل بازی می‌کند. ضمنا آواتار شما با چند گزینه مختلف در مورد لباس و همچنین ارتقا سطح در حین بازی قابل تنظیم است و در قدرت، دقت و تخیل امتیاز کسب می‌کند. این عنصر RPG سبک به شما دلیلی می‌دهد تا از طرح‌ها فاصله بگیرید و روی چمن بروید، اگرچه لذت اصلی همچنان دیدن چگونگی تأثیر انتخاب‌های طراحی شما بر پرواز توپ است.

در پایان، بازی Under Par Golf Architect در بیشتر جنبه های خود کاملا موفق می‌شود زیرا می‌داند که گلف به همان اندازه که در مورد تاب دادن چوب گلف است، در مورد محیط اطراف نیز هست. این بازی سعی نمی‌کند با بازی‌های فوتورئالیستی رقابت کند، بلکه با تمرکز بر بازاریابی خود به عنوان یک رویکرد راحت‌تر که به یک تجربه لذت‌بخش تبدیل شده است، جایگاه خود را پیدا می‌کند. به طوری که تماشای همه چیز و نتیجه دادن زحمات شما در زمین گلفی که پانزده دقیقه با دقت برای امتیازدهی آن وقت صرف کرده‌اید، رضایتی تقریباً شبیه به ذن را به شما می‌دهد. هیچ چیز لذت‌بخش‌تر از دیدن جمعیتی از گلف‌بازان هوش مصنوعی نیست که در یک سوراخ جمع شده‌اند، زیرا این یک شهر بانکر است و بازخورد آنها به شما می‌گوید که این یک سوراخ دشوار است اما از آن لذت می‌برند. این حس «مکان» را ایجاد می‌کند که تعداد کمی از عناوین در این ژانر موفق به دستیابی به آن می‌شوند.

در واقع این یک زمین بازی خلاقانه است که به زمان شما احترام می‌گذارد و به تخیل شما پاداش می‌دهد. من خودم را در طراحی و سرهم‌بندی سوراخ‌هایی که از قبل فقط برای بالا بردن امتیاز ساخته شده‌اند، گم کردم. برای طرفداران بازی‌های گلف یا تایکون، پیشنهاد می‌کنم که عینک آفتابی دیجیتال خود را بردارید زیرا باشگاه رسماً برای تجارت باز است و ما باید آن را به یک دستاورد فوق العاده تبدیل کنیم.